De Doemdenker

Hoe de ander te werk gaat

Alles voelt voor de ander als een crisis, en dat is gemeend. Er komt een klein probleem en meteen springt de Doemdenker drie stappen vooruit naar de slechtst denkbare afloop. Wat de ander wil, is iemand die de paniek opvangt en zegt dat het goed komt. Het werkt omdat de angst echt is, en angst is besmettelijk. Óf je raakt zelf in paniek, óf je schiet te hulp met geruststelling en oplossingen. Allebei houden ze de aandacht bij de ingebeelde ramp, en het echte probleem, dat meestal veel kleiner is, wordt nooit bekeken.

Zo klinkt het

• Dit gaat alles verpesten.
• Dit kan ik er echt niet ook nog bij hebben.
• Wat moet ik nou? Zeg me wat ik moet doen.

Wat werkt

De ander vreest een rustige, feitelijke herformulering: eentje die niet meegaat in het idee dat het een ramp is en de ander terugbrengt naar het echte, kleinere probleem. Erken dat de ander bang is, en noem dan duidelijk de feiten. Zeg wat er echt is gebeurd en wat niet. Vraag wat de eerste concrete stap is, en laat de ander daar zelf antwoord op geven. De paniek slaat weer toe, meer dan eens. Blijf elke keer rustig en standvastig en herhaal dezelfde feiten. Meestal zijn er een aantal rustige beurten nodig voordat de Doemdenker het probleem op ware grootte ziet.

Jij zegtIk hoor hoe ongerust je bent. Op dit moment is er één deadline een dag opgeschoven. Wat kunnen we daar vandaag al aan doen?

Wat averechts werkt

Meegaan in de paniek bevestigt dat de ramp echt is. Zeggen dat de ander moet kalmeren, of overdrijft, geeft de ander het gevoel niet serieus genomen te worden en jaagt de spiraal verder op. Het overnemen en alles oplossen leert de Doemdenker dat paniek het werk gedaan krijgt. Het afdoen met “Ach, het valt wel mee” slaat het echte probleem over, en dat weet de ander ook.