De Micromanager

Hoe de ander te werk gaat

De ander wil elke beslissing die jij neemt zien en goedkeuren. Onder de vragen zit angst: als alles gecontroleerd wordt, kan er niets misgaan. Dus moet je het nog eens doorlopen, komt de vraag of je het wel dubbel hebt gecheckt, en duiken er zeldzame gevallen op waar je niet aan had gedacht. Het werkt omdat elke vraag op zich redelijk klinkt. Je beantwoordt er één, dan de volgende, en al snel verdedig je je eigen bekwaamheid in plaats van het werk te doen, en daar wordt de Micromanager nerveuzer van, niet rustiger.

Zo klinkt het

• Heb je dat wel dubbel gecheckt?
• Loop je redenering nog één keer met me door.
• Ik wil graag een concept zien voordat het de deur uitgaat.

Wat werkt

De ander ontspant als je vragen beantwoordt voordat ze gesteld worden. Kom meteen met het plan, de risico’s die je hebt gecheckt, wat je doet als er iets misgaat en wanneer de ander weer van je hoort. Bied concrete momenten waarop de voortgang te zien is, zodat niet alles gecontroleerd hoeft te worden. Komt er een nieuwe vraag, beantwoord die dan rustig en kort, en neem die op in het plan. Houd dit een aantal beurten vol en de vragen nemen af, want elk antwoord laat zien dat het werk in goede handen is.

Jij zegtIk heb de cijfers twee keer gecheckt en de twee riskante gevallen getest. Ik stuur het concept donderdagochtend en een update vrijdag om twaalf uur.

Wat averechts werkt

Defensief reageren maakt het erger. Zeggen dat de ander je moet vertrouwen, zuchten bij een herhaalde vraag, of zeggen dat je het onder controle hebt zonder te laten zien hoe: elk daarvan voedt de angst, waardoor er nog strenger gecontroleerd wordt. Vage antwoorden lokken meer vragen uit. Opgeven en elke beslissing teruggeven bevestigt dat de Micromanager alles in de hand moet houden.