De Emotionele Chanteur

Hoe de ander te werk gaat

De ander wil dat jij iets doet, zonder er ooit rechtstreeks om te vragen. In plaats daarvan gaat het over hoeveel er al gegeven is, hoe moe de ander is, hoe weinig die lijkt te tellen, en de rest mag jij zelf invullen. Omdat er nooit echt iets gevraagd wordt, valt er ook niets te weigeren. Wat overblijft is een rotgevoel, en ja zeggen is de snelste manier om daarvan af te komen. Het werkt het best bij mensen die om de ander geven, en daarom komt het zo vaak van goede vrienden en familie.

Zo klinkt het

• Na alles wat ik voor je gedaan heb, krijg ik dit.
• Het is goed. Ik red me wel. Dat doe ik altijd. Maak je over mij maar geen zorgen.
• Nee, nee, ga jij maar. Veel plezier zonder mij.

Wat werkt

Tegen warmte en helderheid tegelijk heeft de Emotionele Chanteur geen antwoord. Erken wat de ander gedaan heeft of hoe die zich voelt, geef dan in één duidelijke zin je grens aan en bied aan wat je wel kunt geven. Volgt er weer een zucht, herhaal dan dezelfde grens op dezelfde vriendelijke toon, zonder nieuwe redenen. Vragen wat de ander echt nodig heeft helpt ook, want dan komt het verborgen verzoek op tafel, waar je erop kunt antwoorden. Blijf een aantal beurten lang vriendelijk en verleg de grens niet. De tactiek werkt niet meer zodra het schuldgevoel nergens meer aan kan haken.

Jij zegtIk weet dat je veel voor me gedaan hebt, en daar ben ik je dankbaar voor. Zaterdag kom ik niet. Zondag zou ik heel graag met je gaan lunchen.

Wat averechts werkt

Lange uitleg maakt het erger, want elke reden is iets nieuws om gekwetst over te zijn. Defensief worden of de ander beschuldigen van emotionele chantage geeft die een nieuwe wond om mee te schermen. Ja zeggen met tegenzin leert de ander dat de aanpak werkt. Sorry zeggen voor je keuze, in plaats van sorry dat de ander teleurgesteld is, nodigt uit om die keuze weer open te breken.