De Onderbreker

Hoe de ander te werk gaat

De ander wil de luidste stem in de ruimte zijn en het laatste wat iemand hoort. Je zin wordt onderbroken voordat die af is, je gedachte wordt voor je afgemaakt, en je punt wordt in andere woorden herhaald, net een beetje verkeerd. Het werkt omdat de meeste mensen beleefd zijn. Je stopt, laat de ander praten en wacht op een beurt die nooit komt. Of je gaat harder praten, en nu lijken jullie allebei onbeleefd. Hoe dan ook, jouw punt wordt nooit helemaal uitgesproken, en dat van de Onderbreker wordt de versie die iedereen onthoudt.

Zo klinkt het

• Ja, ja, maar het punt is dit.
• Wacht even, wacht even, je mist de kern.
• Wat je eigenlijk bedoelt, is dit.

Wat werkt

De ander vreest een rustige weigering om het woord af te staan, eentje die de onbeleefdheid zichtbaar maakt zonder dat jij defensief overkomt. Word je onderbroken, stop dan niet en ga niet harder praten. Houd je toon gelijk en maak je zin af, of zeg gewoon dat je graag even wilt afmaken, en doe dat dan ook. Beloof dat je daarna luistert, en houd je aan die belofte, want dat laat zien dat je eerlijk bent, niet koppig. Reken erop dat de Onderbreker het de volgende beurt opnieuw probeert. Herhaal elke keer dezelfde rustige zet, met dezelfde woorden als je wilt.

Jij zegtLaat me dit punt even afmaken, dan wil ik het jouwe horen. De deadline schuift alleen op als we de tweede feature schrappen.

Wat averechts werkt

Je stem verheffen om boven de ander uit te komen maakt er een schreeuwwedstrijd van, en daar is de ander beter in. Stilvallen en wachten vertelt de Onderbreker dat onderbreken werkt. Uitgebreid klagen over het onderbreken, met een scherpe ondertoon, laat je defensief overkomen en levert een nieuw onderwerp op om overheen te praten. Lange, kronkelende zinnen bieden meer plekken om in te breken.