حرف‌قطع‌کن

روش کارش

می‌خواهد نظرش بلندترین صدای جمع باشد و آخرین چیزی که همه می‌شنوند. پیش از اینکه جمله‌تان تمام شود وسط حرفتان می‌پرد، فکرتان را به جای شما تمام می‌کند و حرفتان را با کلمات خودش، کمی اشتباه، دوباره می‌گوید. این روش جواب می‌دهد، چون بیشتر آدم‌ها مؤدب‌اند. ساکت می‌شوید، می‌گذارید حرف بزند و منتظر نوبتی می‌مانید که هیچ‌وقت نمی‌رسد. یا صدایتان را مثل او بالا می‌برید و حالا هر دو بی‌ادب به نظر می‌رسید. در هر دو حالت، حرف شما هیچ‌وقت کامل گفته نمی‌شود و روایت او همان می‌شود که در یاد همه می‌ماند.

چه می‌گوید

• آره آره، ولی مسئله اینه.
• صبر کن، صبر کن، اصل مطلب رو نگرفتی.
• نه، منظورت در واقع اینه.

چه روشی جواب می‌دهد

از کسی می‌ترسد که آرام از سپردن رشته‌ی کلام سر باز می‌زند، طوری که بی‌ادبی او را نشان بدهد بی‌آنکه شما در موضع دفاعی به نظر برسید. وقتی وسط حرفتان پرید، نه ساکت شوید و نه صدایتان را بالا ببرید. لحنتان را یکنواخت نگه دارید و جمله‌تان را تمام کنید، یا صریح بگویید که می‌خواهید حرفتان را تمام کنید و بعد همین کار را بکنید. قول بدهید بعدش حرف او را بشنوید و به قولتان عمل کنید، چون نشان می‌دهد منصفید، نه لجباز. انتظار داشته باشید در نوبت بعد دوباره امتحان کند. هر بار همان حرکت آرام را تکرار کنید، اگر خواستید با همان کلمات.

شما می‌گوییدبذار این نکته رو تموم کنم، بعد می‌خوام نظر تو رو بشنوم. ددلاین فقط وقتی عقب می‌ره که قابلیت دوم رو حذف کنیم.

چه نتیجه‌ی عکس می‌دهد

بالا بردن صدا به اندازه‌ی صدای او، ماجرا را به مسابقه‌ی داد زدن تبدیل می‌کند، و او در این کار از شما بهتر است. ساکت شدن و منتظر ماندن به او می‌فهماند که پریدن وسط حرف جواب می‌دهد. گله‌ی طولانی از وسط حرف پریدنش، با لحنی تند، شما را در موضع دفاعی نشان می‌دهد و موضوع تازه‌ای به او می‌دهد که رویش حرف بزند. جمله‌های طولانی و پیچ‌درپیچ جاهای بیشتری برای پریدن وسط حرف به او می‌دهند.