વાતવાતમાં ટોકનાર

એ કેવી રીતે વર્તે છે

એ તમારો દરેક નિર્ણય જોવા અને મંજૂર કરવા માગે છે. સવાલોની નીચે ચિંતા છે: જો એ પોતે બધું તપાસે, તો કંઈ ખોટું ન થઈ શકે. એટલે એ ફરી એકવાર બધું સમજાવવાનું કહે છે, પૂછે છે કે તમે બે વાર ચકાસ્યું કે નહીં, અને એવા ભાગ્યે જ બનતા કિસ્સા ઉઠાવે છે જેનો તમે વિચાર નહોતો કર્યો. આ એટલે ચાલે છે કે દરેક સવાલ એકલો જુઓ તો વાજબી લાગે છે. તમે એકનો જવાબ આપો, પછી બીજાનો, અને જલદી જ તમે કામ કરવાને બદલે પોતાની આવડતનો બચાવ કરવા લાગો છો, જેનાથી એની ગભરામણ ઘટવાને બદલે વધે છે.

એ કેવું બોલે છે

• તમે એ બે વાર ચેક કર્યું?
• તમારો તર્ક મને ફરી એકવાર સમજાવો.
• બહાર જાય એ પહેલાં મારે ડ્રાફ્ટ જોવો છે.

શું અસર કરે છે

એ પૂછે એ પહેલાં જ તમે એના સવાલોના જવાબ આપી દો, ત્યારે એને હળવાશ થાય છે. યોજના લઈને આવો: તમે કયાં જોખમો ચકાસ્યાં, કંઈ ખોટું થાય તો તમે શું કરશો, અને હવે પછી તમારા તરફથી એને ક્યારે સમાચાર મળશે. ચોક્કસ પડાવ સૂચવો જ્યાં એ પ્રગતિ જોઈ શકે, જેથી એને બધું તપાસવાની જરૂર ન પડે. એ કંઈ નવું પૂછે, તો શાંતિથી અને ટૂંકમાં જવાબ આપો, અને એ મુદ્દો યોજનામાં ઉમેરો. કેટલાક દાવ સુધી આમ કરતા રહો, અને સવાલો ધીમા પડે છે, કારણ કે દરેક જવાબ એને બતાવે છે કે કામ બરાબર સચવાઈ રહ્યું છે.

તમારો જવાબમેં આંકડા બે વાર ચેક કર્યા અને બંને જોખમી કિસ્સા ટેસ્ટ કર્યા. ગુરુવારે સવારે ડ્રાફ્ટ મોકલીશ અને શુક્રવારે બપોરે 12 વાગ્યે અપડેટ આપીશ.

શું ઊલટું પડે છે

બચાવની મુદ્રા વાત બગાડે છે. એને ભરોસો રાખવાનું કહેવું, એક જ સવાલ ફરી આવે ત્યારે નિસાસો નાખવો, કે કેવી રીતે એ બતાવ્યા વગર બધું કાબૂમાં છે એમ કહેવું: આ દરેક વસ્તુ ચિંતાને વધારે છે, એટલે એ વધુ તપાસે છે. અસ્પષ્ટ જવાબો વધુ સવાલોને નોતરે છે. હાર માનીને દરેક નિર્ણય એને પાછો સોંપી દેવાથી એની માન્યતા પાકી થાય છે કે બધું એણે જ કાબૂમાં રાખવું પડશે.