ಕಡ್ಡಿಯನ್ನು ಗುಡ್ಡ ಮಾಡುವವರು

ಇವರ ಕಾರ್ಯವೈಖರಿ

ಅವರಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಅವರ ನಿಜವಾದ ಭಾವನೆ. ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಂದ ಕೂಡಲೇ ಅವರು ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹಾರಿ ಅತಿ ಕೆಟ್ಟ ಪರಿಣಾಮಕ್ಕೆ ತಲುಪುತ್ತಾರೆ. ಯಾರಾದರೂ ಅವರ ಗಾಬರಿಯನ್ನು ಹೀರಿಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಹೋಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು ಎಂಬುದು ಅವರ ಬಯಕೆ. ಇದು ಹೀಗಾಗುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಭಯ ನಿಜವಾದದ್ದು, ಮತ್ತು ಭಯ ಹರಡುತ್ತದೆ. ಒಂದೋ ನೀವೂ ಅವರ ಜೊತೆ ಗಾಬರಿಯಾಗತೊಡಗುತ್ತೀರಿ, ಇಲ್ಲವೇ ಸಮಾಧಾನದ ಮಾತುಗಳು ಮತ್ತು ಪರಿಹಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ಧಾವಿಸುತ್ತೀರಿ. ಎರಡೂ ಅವರು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ದುರಂತದ ಮೇಲೆಯೇ ಗಮನ ಉಳಿಸುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎಷ್ಟೋ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರುವ ನಿಜವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಯಾರೂ ನೋಡುವುದೇ ಇಲ್ಲ.

ಇವರ ಮಾತುಗಳು

• ಇದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತದೆ.
• ಉಳಿದೆಲ್ಲದರ ಜೊತೆಗೆ ಈಗ ಇದು ಬೇರೆ. ನನ್ನಿಂದ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.
• ನಾನು ಈಗ ಏನು ಮಾಡಲಿ? ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಅಂತ ಹೇಳಿ.

ಯಾವುದು ಫಲ ಕೊಡುತ್ತದೆ

ಅವರು ಭಯಪಡುವುದು ಶಾಂತವಾದ, ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳನ್ನೇ ಹಿಡಿದ ಮಾತಿಗೆ: ಇದು ದುರಂತ ಎಂಬುದನ್ನು ಒಪ್ಪದೆ, ಅವರನ್ನು ನಿಜವಾದ, ಚಿಕ್ಕ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಮರಳಿ ತರುವ ಮಾತಿಗೆ. ಅವರು ಹೆದರಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಿ, ನಂತರ ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳಿ. ನಿಜವಾಗಿ ಏನು ನಡೆದಿದೆ, ಏನು ನಡೆದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೆಸರಿಸಿ. ಮೊದಲ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆ ಏನು ಎಂದು ಕೇಳಿ, ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಅವರೇ ಉತ್ತರಿಸಲು ಬಿಡಿ. ಅವರು ಮತ್ತೆ ಆತಂಕದ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಲುಕುತ್ತಾರೆ, ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸಲ. ಪ್ರತಿ ಸಲವೂ ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಇರಿ ಮತ್ತು ಅದೇ ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳನ್ನು ಪುನರುಚ್ಚರಿಸಿ. ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಅದರ ನಿಜವಾದ ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವರು ನೋಡಲು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹಲವು ಶಾಂತ ಸರದಿಗಳು ಬೇಕಾಗುತ್ತವೆ.

ನೀವು ಹೇಳಿನಿಮಗೆ ಎಷ್ಟು ಚಿಂತೆಯಾಗಿದೆ ಅಂತ ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಆಗಿರುವುದು ಇಷ್ಟೇ: ಒಂದು ಗಡುವು ಒಂದು ದಿನ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿದೆ. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಇವತ್ತು ನಾವು ಮಾಡಬಹುದಾದ ಒಂದು ಕೆಲಸ ಯಾವುದು?

ಯಾವುದು ತಿರುಗುಬಾಣವಾಗುತ್ತದೆ

ಅವರ ಜೊತೆ ನೀವೂ ಗಾಬರಿಯಾದರೆ, ದುರಂತ ನಿಜ ಎಂಬುದು ಖಚಿತವಾಗುತ್ತದೆ. “ಶಾಂತವಾಗಿರಿ” ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳುವುದು, ಅಥವಾ ಅವರು ಅತಿಯಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವುದು, ತಮ್ಮನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಅನಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಆತಂಕದ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳಕ್ಕೆ ಎಳೆಯುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀವೇ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಅವರ ಪರವಾಗಿ ಬಗೆಹರಿಸಿದರೆ, ಗಾಬರಿಯಾದರೆ ಕೆಲಸ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ. “ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ಏನೂ ಆಗಿಲ್ಲ” ಎಂದು ತಳ್ಳಿಹಾಕಿದರೆ ನಿಜವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಯೇ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಅವರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುತ್ತದೆ.