ਬਤੰਗੜਬਾਜ਼

ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਰੀਕਾ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਗੱਲ ਸੰਕਟ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਦਿਖਾਵਾ ਨਹੀਂ। ਕੋਈ ਛੋਟੀ ਸਮੱਸਿਆ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨ ਤਿੰਨ ਕਦਮ ਅੱਗੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੇ ਨਤੀਜੇ ਤੱਕ ਛਾਲ ਮਾਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਘਬਰਾਹਟ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਲੈ ਲਵੇ ਅਤੇ ਕਹੇ ਕਿ ਸਭ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਦਾ ਅਸਰ ਇਸ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਡਰ ਅਸਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਡਰ ਫੈਲਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ ਘਬਰਾਹਟ ਹੋਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਕਾਹਲੀ ਵਿੱਚ ਦਿਲਾਸਿਆਂ ਅਤੇ ਹੱਲਾਂ ਦੀ ਝੜੀ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੋਵੇਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਉਸ ਤਬਾਹੀ ’ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸਲ ਸਮੱਸਿਆ, ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਕਿਤੇ ਛੋਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਦੇ ਦੇਖੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।

ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੋਲ

• ਇਹ ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਬਰਬਾਦ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
• ਬਾਕੀ ਸਭ ਦੇ ਉੱਤੋਂ ਹੁਣ ਇਹ ਵੀ? ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਸੰਭਲਣਾ।
• ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਦੱਸੋ ਕੀ ਕਰਾਂ।

ਕੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿਸ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਡਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੈ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ, ਤੱਥਾਂ ਵਾਲਾ ਨਵਾਂ ਨਜ਼ਰੀਆ: ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਤਬਾਹੀ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸਲ, ਛੋਟੀ ਸਮੱਸਿਆ ਵੱਲ ਮੋੜ ਲਿਆਏ। ਪਹਿਲਾਂ ਮੰਨੋ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡਰ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਤੱਥ ਸਾਫ਼-ਸਾਫ਼ ਦੱਸੋ। ਦੱਸੋ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਕੀ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਪਹਿਲਾ ਠੋਸ ਕਦਮ ਕੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਵਾਬ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਦੇਣ ਦਿਓ। ਘਬਰਾਹਟ ਦਾ ਚੱਕਰ ਫਿਰ ਚੱਲੇਗਾ, ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਾਰ। ਹਰ ਵਾਰ ਠਹਿਰਾਅ ਅਤੇ ਅਡੋਲਤਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਉਹੀ ਤੱਥ ਦੁਹਰਾਓ। ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਕਈ ਸ਼ਾਂਤ ਵਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਸਮੱਸਿਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਦਿਸਦੀ ਹੈ।

ਤੁਸੀਂ ਕਹੋਤੁਹਾਡੀ ਫ਼ਿਕਰ ਮੈਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਦਿਸ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਵੇਲੇ ਗੱਲ ਬਸ ਇੰਨੀ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਡੈੱਡਲਾਈਨ ਇੱਕ ਦਿਨ ਅੱਗੇ ਖਿਸਕ ਗਈ। ਆਪਾਂ ਅੱਜ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕਿਹੜਾ ਇੱਕ ਕੰਮ ਕਰੀਏ?

ਕੀ ਉਲਟਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਘਬਰਾ ਜਾਣਾ ਇਸ ਗੱਲ ’ਤੇ ਮੋਹਰ ਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤਬਾਹੀ ਸੱਚੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਣ ਲਈ ਕਹਿਣਾ, ਜਾਂ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਕਿ ਗੱਲ ਨੂੰ ਵਧਾ-ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਕਾਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਘਬਰਾਹਟ ਦਾ ਚੱਕਰ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਲੈ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਹੱਲ ਕਰ ਦੇਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਘਬਰਾਹਟ ਨਾਲ ਕੰਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। “ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ” ਕਹਿ ਕੇ ਟਾਲ ਦੇਣਾ ਅਸਲ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਲਾਂਭੇ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕਿਆ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।