ਅਫ਼ਸਰਸ਼ਾਹ

ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਰੀਕਾ

ਅਫ਼ਸਰਸ਼ਾਹ ਦੀ ਚਾਹਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਮਾਮਲਾ ਨਿਪਟਾ ਕੇ ਅਗਲੇ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਵੇ: ਨਾ ਕੋਈ ਛੋਟ, ਨਾ ਕੋਈ ਮਿਸਾਲ, ਕੁਝ ਵੀ ਨਿੱਜੀ ਨਹੀਂ। ਗੱਲ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, “ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ” ਵਾਲੇ ਲਹਿਜੇ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਫ਼ਾਰਮ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਯਾਦ ਕਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਿਯਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਇਸ ਲਈ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਮਨਾਉਣ ਲਈ ਕੋਈ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਤਰਲਿਆਂ ਅੱਗੇ ਕੋਈ ਨਿਯਮ ਆ ਖੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਗੁੱਸੇ ਅੱਗੇ ਬੰਦ ਖਿੜਕੀ, ਅਤੇ ਅਖ਼ੀਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਯਕੀਨ ਲੈ ਕੇ ਮੁੜਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਸਿਸਟਮ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਕੁਝ ਨਾ ਕੁਝ ਗੁੰਜਾਇਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਭੂਮਿਕਾ ਬਣੀ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਣ ਲਈ ਹੈ।

ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੋਲ

• ਇਹ ਇੰਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਨਿਯਮ ਮੇਰੇ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਨਹੀਂ, ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਬਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਹੈ।
• ਇਸ ਫ਼ਾਰਮ ਵਿੱਚ ਜਜ਼ਬਾਤਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਖ਼ਾਨਾ ਨਹੀਂ।
• ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਅਪੀਲ ਦੀ ਮਿਆਦ ਪਿਛਲੇ ਮਾਰਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਮਾਰਚ ਹੀ ਮੁੱਕ ਗਈ।

ਕੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੁਖ਼ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਰੱਖੇ ਇੱਕ ਠੋਸ, ਇਨਸਾਨੀ ਮਾਮਲੇ ਅੱਗੇ ਨਰਮ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਇਨਸਾਨ ਸਮਝ ਕੇ ਦੱਸਿਆ ਜਾਵੇ, ਕਾਊਂਟਰ ਸਮਝ ਕੇ ਨਹੀਂ। ਪਹਿਲੇ ਇਨਕਾਰਾਂ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹੋ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਮੀਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਾਂ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਹਾਰ ਮੰਨ ਲਈ ਜਾਵੇਗੀ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਗੁੱਸਾ ਫਟ ਪਵੇਗਾ। ਆਪਣੀ ਹਾਲਤ ਖ਼ਾਸ, ਸਾਦੇ ਤੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਕਿਸੇ ਫ਼ਾਰਮ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਖ਼ਾਨਾ ਨਹੀਂ ਬਣਿਆ। ਫਿਰ ਸਿੱਧਾ, ਇੱਕ ਇਨਸਾਨ ਵਜੋਂ ਦੂਜੇ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗਾ ਮਾਮਲਾ ਕਿਸ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਤੱਥਾਂ ’ਤੇ ਆਓ। ਸਖ਼ਤ ਸਿਸਟਮਾਂ ਅੰਦਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਇਨਸਾਨ ਦਿਸ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਅਕਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਰਾਹ ਕੱਢ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤੁਸੀਂ ਕਹੋਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਨਿਯਮ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਆਖ਼ਰੀ ਤਾਰੀਖ਼ ਲੰਘ ਗਈ। ਅਜਿਹੇ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਕਿਸ ਕੋਲ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੀ?

ਕੀ ਉਲਟਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ

ਚੀਕਣਾ ਜਾਂ ਧਮਕੀ ਦੇਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫ਼ਾਈਲ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਅਗਲਾ ਨੰਬਰ ਬੁਲਾਉਣ ਦਾ ਬਹਾਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦਲੀਲ ਕਿ ਨਿਯਮ ਬੇਤੁਕੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਕੰਮ ’ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਬਿਨਾਂ ਤੱਥਾਂ ਦੇ, ਆਮ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਤਰਲੇ ਕਰਨਾ ਉਸ ਦਿਨ ਸੁਣੀ ਹਰ ਹੋਰ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਇਨਕਾਰ ’ਤੇ ਹੀ ਹਾਰ ਮੰਨ ਲੈਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿਸਟਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।