ಕಲ್ಲುಗೋಡೆ

ಇವರ ಕಾರ್ಯವೈಖರಿ

ತಾವು ಏನನ್ನೂ ವಿವರಿಸದೆಯೇ ಮಾತುಕತೆ ಮುಗಿಯಬೇಕು ಎಂಬುದು ಅವರ ಬಯಕೆ. ಚುಟುಕು ಉತ್ತರಗಳ ಮೂಲಕ, ಏನನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ತಮ್ಮ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ: ಒಮ್ಮೆ ಭುಜ ಹಾರಿಸುವುದು, ಒಂದು “ಇರಬಹುದು”, ಒಂದು ಭಾವರಹಿತ “ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ”. ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮತ್ತೆ ನಿಮ್ಮ ಹೆಗಲಿಗೆ ಹಾಕುತ್ತದೆ. ನೀವು ಮೌನವನ್ನು ತುಂಬುತ್ತೀರಿ, ಅವರ ಅರ್ಥವನ್ನು ಊಹಿಸುತ್ತೀರಿ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುತ್ತೀರಿ, ಮತ್ತು ಒಂದೇ ಪದದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಿಸಬಹುದಾದ ಪ್ರತಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗೂ ಅವರಿಂದ ಸರಿಯಾಗಿ ಒಂದೇ ಪದ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಫಲಿಸುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಮೌನ ಇರುಸುಮುರುಸು ತರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಅನುಭವಿಸುವವರೇ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮಾತಾಡಲು, ಅಂಗಲಾಚಲು ಅಥವಾ ಕೈಚೆಲ್ಲಲು ಶುರುಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಇವರ ಮಾತುಗಳು

• ಇರಬಹುದು.
• ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನನ್ನನ್ನು ಯಾಕೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯ?
• ಇರುವುದೇ ಹೀಗೆ.

ಯಾವುದು ಫಲ ಕೊಡುತ್ತದೆ

ಭುಜ ಹಾರಿಸಿ ಉತ್ತರಿಸಲಾಗದ ನಿಜವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಅವರು ಮನಬಿಚ್ಚುತ್ತಾರೆ. ಒತ್ತಡದಿಂದಲ್ಲ, ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಮುಕ್ತ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ: ಅವರು ಏನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅಥವಾ ಇದು ಅವರಿಗೆ ಯಾಕೆ ಕಷ್ಟವಾಗಿದೆ ಎಂದು. ನಂತರ ಕಾಯಿರಿ. ಮೌನವನ್ನು ತುಂಬದೆ, ಅದು ಹಾಗೆಯೇ ಇರಲು ಬಿಡಿ. ಅವರು ಸ್ವಲ್ಪ ಏನಾದರೂ ಹೇಳಿದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಅಂಶಕ್ಕೆ ಹಾರುವ ಬದಲು ಅದೇ ಮಾತಿಗೆ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ಪಂದಿಸಿ. ಹಲವು ಸರದಿಗಳ ಕಾಲ ನಿಮ್ಮ ಧಾಟಿ ಒಂದೇ ರೀತಿ ಇರಲಿ, ಮತ್ತು ಈಗ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯವಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಆಮೇಲೆ ಉತ್ತರಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಕೊಡಿ. ತಾಳ್ಮೆ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾದ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ, ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮಾತಾಡುವುದೇ ಸುರಕ್ಷಿತ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಅನಿಸತೊಡಗುತ್ತದೆ.

ನೀವು ಹೇಳಿನನಗೇನೂ ಅವಸರ ಇಲ್ಲ. ಇದೆಲ್ಲ ನಿನಗೆ ಹೇಗೆ ಕಾಣಿಸಿತು? ನಿನಗೆ ಯಾವಾಗ ಮನಸ್ಸಾಗುತ್ತದೋ ಆಗ ಹೇಳು, ನಾನು ಕೇಳಲು ಕಾಯುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ.

ಯಾವುದು ತಿರುಗುಬಾಣವಾಗುತ್ತದೆ

ಒತ್ತಡ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದಷ್ಟೂ ಅವರು ಇನ್ನಷ್ಟು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಒಂದರ ಹಿಂದೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು, ಅವರ ಮೌನದ ಬಗ್ಗೆ ದೂರು, ಅಥವಾ “ಹೌದು” ಇಲ್ಲವೇ “ಇಲ್ಲ” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಬಹುದಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು, ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವರಿಗೆ ಸುಲಭದ ಚುಟುಕು ಉತ್ತರವನ್ನೋ ಎದ್ದು ಹೋಗಲು ಒಂದು ಕಾರಣವನ್ನೋ ಕೊಡುತ್ತವೆ. ಪ್ರತಿ ಮೌನವನ್ನೂ ನಿಮ್ಮದೇ ಊಹೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದರೆ, ಅವರು ಒಂದೇ ಪದದಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪಿ ಏನನ್ನೂ ಹೇಳದೆ ಉಳಿಯಬಹುದು. ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ನೀವೂ ತಣ್ಣಗಾದರೆ ಮಾತುಕತೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಿದ್ದದ್ದೂ ಅದೇ.