चिवट सौदेबाज

त्यांची पद्धत

चिवट सौदेबाज या पात्राला आजच, स्वतःच्या आकड्यावर सौदा पक्का करायचा असतो, आणि दुसरा कुठला आकडा अस्तित्वातच नव्हता, अशी तुमची खात्री पटवायची असते. यात कोणताही क्रूरपणा नाही. ही वाटाघाटी आहे, आणि त्यात त्यांचा हातखंडा आहे. सुरुवातीलाच आकड्याचा खुंटा रोवणे, तो आकडा एकदाच सांगणे, मुदत ठरवणे, आणि बाकीचे काम शांततेवर सोडणे, ही त्यांची पद्धत. हे घडते कारण बहुतेक लोकांना शांतता नकोशी वाटते आणि सौदा हातचा जाण्याची भीती वाटते, म्हणून ती शांतता एखादी सवलत देऊन भरून काढली जाते. तुमचा स्वतःचा आकडा न घेता आलात, तर शेवटी तुम्ही स्वतःशीच घासाघीस करत बसता.

त्यांचे नेहमीचे बोल

• माझा आकडा हा आहे. मी इथून बाहेर पडताच ही ऑफर संपेल.
• तुम्ही आकडा न घेताच आलात? मग तुम्ही स्वतःशीच घासाघीस करताय.
• मला या सौद्याची गरज नाही. फोन तुम्ही केला होता, लक्षात आहे ना?

काय कामी येते

तयारीनिशी आलेल्या व्यक्तीसमोर त्यांना नमते घ्यावे लागते: स्पष्ट आकडा, त्यामागचे कारण, आणि सौदा सोडण्याची हद्द, जी वापरायची तुमची खरोखर तयारी आहे. ती हद्द चर्चेआधीच ठरवा, चर्चेदरम्यान नव्हे. तुमचा आकडा एकदाच, शांतपणे सांगा, आणि मग शांततेचा भार त्यांच्यावर राहू द्या. मुदतीचा दबाव आला, की नव्या अटी न जोडता तुमच्याच अटी पुन्हा सांगा. त्यांनी आपला आकडा सोडला नाही, तर सौजन्याने उठून जायला तयार राहा. तुम्ही खरोखर उठून जाल, याची त्यांना खात्री पटली, की अनेकदा दोघांना मान्य होईल असा रास्त मधला मार्ग निघतो, कारण कुणीच सही न केलेल्या आदर्श आकड्यापेक्षा आज सही झालेला सौदा त्यांच्यासाठी जास्त मोलाचा असतो.

तुमचे उत्तरइतर ठिकाणी याची किंमत पाहता, माझा आकडा 40,000 रुपये आहे. आपण त्याच्या जवळपास पोहोचू शकलो नाही, तर मी हा सौदा सोडून देईन, आणि मला त्याचं काही वाईट वाटणार नाही.

काय अंगलट येते

आकडा न घेता आलात, तर त्यांनी रोवलेला खुंटाच व्यवहाराची चौकट ठरवतो. प्रत्येक शांततेत अधिक चांगली ऑफर देत गेलात, तर थांबून राहणे फायद्याचे ठरते हे त्यांना कळते. उठून जाईन असे म्हणून तिथेच थांबलात, तर पुढची प्रत्येक हद्द निरर्थक ठरते. भावुक होणे, किंवा त्यांच्यावर अन्यायाचा आरोप करणे, यामुळे त्यांच्यावर काहीच परिणाम होत नाही; त्यांच्यासाठी हा दबाव म्हणजे व्यवहाराची रीत आहे, वैयक्तिक काही नाही.