गॅसलायटर

त्यांची पद्धत

घडलेल्या गोष्टींची त्यांची आवृत्तीच सर्वमान्य सत्य बनावी, अशी त्यांची इच्छा असते. तुम्ही घडलेल्या एखाद्या गोष्टीचा विषय काढला, की ती नाकारली जाते, तुमची आठवण चुकते आहे असे सांगितले जाते, किंवा तुमच्या काळजीलाच तुम्ही उगाच मनाला लावून घेता याचा पुरावा बनवले जाते. तुमच्या आरोपामुळे जणू जखम झाल्याचा सूर त्यांच्या बोलण्यात असतो, आणि मग विषय काढल्याबद्दल तुम्हालाच अन्याय केल्यासारखे वाटू लागते. हे जमते कारण विषय गुपचूप बदलतो. तुम्ही एका घटनेबद्दल बोलायला आलात, आणि आता तुमच्याच विश्वासार्हतेवर वाद घालत बसता, आणि प्रत्येक जादा बचावामुळे तुम्हाला स्वतःबद्दलच कमी खात्री आहे असे दिसते.

त्यांचे नेहमीचे बोल

• असं काही घडलंच नाही.
• मी असं कधीच म्हटलं नाही. तुम्ही माझ्या तोंडी नसलेले शब्द घालताय.
• तुम्ही खरंच हा विषय पुन्हा काढणार आहात? इतकं सगळं होऊनही?

काय कामी येते

शांतपणे मांडलेली नेमकी तथ्ये त्यांना उडवून लावता येत नाहीत. तारीख, मेसेज, नेमके शब्द सांगा, आणि तेही संयत आवाजात. तुमची आठवण बरोबर आहे हे त्यांनी मान्य करण्याची गरज नाही. नोंदीकडे बोट दाखवा आणि पुढे काय होणार त्याकडे वळा. त्यांनी विषय टाळला, तर आवाज न चढवता किंवा भावना न मिसळता त्याच तथ्याकडे परत या, आणि गरज पडल्यास अनेक चालींमध्ये ते पुन्हा सांगा. ठरलेल्या गोष्टी सोबतच लेखी नोंदवत चला. न डगमगणाऱ्या तथ्यापुढे त्यांचा नकार निष्प्रभ ठरतो.

तुमचे उत्तर12 तारखेच्या तुमच्या मेसेजमध्ये लिहिलंय की तुम्ही ते शुक्रवारी पाठवाल. कुणाला काय आठवतं यावर मी वाद घालणार नाही. ते मला कधी मिळेल?

काय अंगलट येते

तुमच्या आठवणीवर वाद घातल्याने गोष्टी बिघडतात, कारण त्यांना नेमका तोच वाद हवा असतो. भावुक झालात, तर हा सगळा भावनांचा प्रश्न आहे असे म्हणायची संधी त्यांना मिळते. लांबलचक स्पष्टीकरणे, एकाच वेळी अनेक उदाहरणे, किंवा त्यांच्यावर खोटेपणाचा आरोप, यामुळे त्यांना नाकारायला आणखी मुद्दे मिळतात आणि दुखावल्याचा आव आणायला कारण मिळते. वातावरण शांत करण्यासाठी माफी मागितली, तर त्यांचीच आवृत्ती कायम राहते.