ਵਿਹਾਰਵਾਦੀ

ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਰੀਕਾ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਹਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮਸਲਾ ਛੇਤੀ ਨਿੱਬੜੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਦਿਨ ਦੇ ਬਾਕੀ ਕੰਮਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜ ਸਕਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵੈਰ ਨਹੀਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸਮਾਂ ਘੱਟ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਰਾਖੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅਹਿਮ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸਵਾਲ ਇਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਕੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜ਼ੋਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਗੱਲ ਨੂੰ ਠੋਸ ਬਣਾਓ, ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਲੰਮੀ ਕਹਾਣੀ ਵਰਗਾ ਲੱਗੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉੱਥੇ ਹੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਇਸ ਲਈ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਜਜ਼ਬਾਤਾਂ ਅਤੇ ਪਿਛੋਕੜ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਸਲ ਮੰਗ ਸਭ ਤੋਂ ਅਖ਼ੀਰ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਹਾਡੀ ਗੱਲ ਮੁੱਦੇ ’ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਫ਼ੈਸਲਾ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਰ ਪੜ੍ਹ ਲੈਣ।

ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੋਲ

• ਠੀਕ ਹੈ, ਦੱਸੋ, ਚਾਹੀਦਾ ਕੀ ਹੈ?
• ਮੈਨੂੰ ਠੋਸ ਗੱਲ ਦੱਸੋ।
• ਗੱਲ ਸਮਝ ਆ ਗਈ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਕੰਮ ਵੀ ਨਿਪਟਾਉਣੇ ਹਨ। ਦੱਸੋ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਕੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?

ਕੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਿਛੋਕੜ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਕ ਵਾਕ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮੰਗ ਰੱਖੋ। ਫਿਰ ਉਹ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਦੱਸੋ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤਾਰੀਖ਼ ਸਮੇਤ ਇੱਕ ਸਾਫ਼ ਅਗਲਾ ਕਦਮ। ਢਾਂਚੇ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ’ਤੇ ਅਸਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਹਰ ਜਵਾਬ ਛੋਟਾ ਅਤੇ ਇੱਕੋ ਸਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ: ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂ, ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਤਰਾਜ਼ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਉਸੇ ਇਤਰਾਜ਼ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿਓ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮੰਗ ਦੁਹਰਾਓ। ਜਜ਼ਬਾਤਾਂ ਦੀ ਵੀ ਥਾਂ ਹੈ, ਬਸ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਛੋਟਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਠੋਸ ਲੋੜ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਵੇ। ਹਰ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਵਾਲਾ ਜਵਾਬ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੋਰ ਧਿਆਨ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਤੁਸੀਂ ਕਹੋਡਾਟਾ ਦੇਰ ਨਾਲ ਆਇਆ, ਇਸ ਲਈ ਰਿਪੋਰਟ ਵਾਸਤੇ ਮੈਨੂੰ ਦੋ ਦਿਨ ਹੋਰ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਵੀਰਵਾਰ ਦੁਪਹਿਰ 12 ਵਜੇ ਤੱਕ ਰਿਪੋਰਟ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਹੋਵੇਗੀ। ਕੀ ਇਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ?

ਕੀ ਉਲਟਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ

ਲੰਮੀ ਭੂਮਿਕਾ ਗੱਲ ਵਿਗਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਦੱਸ ਕੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਕਿ ਹਫ਼ਤਾ ਕਿੰਨਾ ਤਣਾਅ ਭਰਿਆ ਰਿਹਾ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮਾਫ਼ੀ ਮੰਗਣਾ, ਜਾਂ ਮੰਗ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਰਾ ਇਤਿਹਾਸ ਸੁਣਾਉਣਾ, ਇਹ ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੱਲ ਲੰਮੀ ਚੱਲੇਗੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਰਾਹ ਲੱਭਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਧੁੰਦਲੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਵੀ ਫੇਲ੍ਹ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ: “ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਸਹਿਯੋਗ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ” ਵਿੱਚ ਹਾਂ ਕਹਿਣ ਲਈ ਕੁਝ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰ ਲਿਖਣ ਲਈ ਵਾਪਸ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।