વ્યવહારુ

એ કેવી રીતે વર્તે છે

એ ઇચ્છે છે કે સમસ્યા ઝડપથી ઉકેલાય, જેથી એ દિવસનાં બાકીનાં કામ ફરી હાથમાં લઈ શકે. એ તમારી વિરુદ્ધ નથી; બસ, એની પાસે સમય ઓછો છે અને એ સમયને સાચવે છે. એ પૂછે છે કે તમારે શું જોઈએ છે, વાતને નક્કર બનાવવા દબાણ કરે છે, અને લાંબી કહાણી જેવું લાગે એ બધું વચ્ચેથી જ કાપી નાખે છે. આ રીત એટલે ચાલે છે કે મોટાભાગના લોકો પહેલાં લાગણીઓ અને પૃષ્ઠભૂમિ લઈને આવે છે, અને ખરી માગણી છેલ્લે કરે છે. તમે મુદ્દા સુધી પહોંચો ત્યાં સુધીમાં એના મનમાં નક્કી થઈ ગયું હોય છે કે તમે બહુ સમય લો છો, અને એ સૂચવે છે કે પછીથી સારાંશ મોકલો, તો વાંચી લેશે.

એ કેવું બોલે છે

• ઠીક છે, બોલો. શું જોઈએ છે?
• જરા નક્કર વાત કરો, ચોક્કસ કહો.
• સમજું છું, પણ મારે આગળ વધવું છે. મારે શું કરવાનું છે, એ કહો.

શું અસર કરે છે

માગણીથી શરૂઆત કરો, એક જ વાક્યમાં, કોઈ પૃષ્ઠભૂમિ પહેલાં. પછી એક એવું કારણ આપો જે એના માટે મહત્ત્વનું હોય, અને તારીખ સાથેનું સ્પષ્ટ આગળનું પગલું. એના પર વ્યવસ્થિત, માળખાસરની વાતની અસર થાય છે, એટલે દરેક જવાબ ટૂંકો અને એક જ ઢાંચામાં રાખો: તમારે શું જોઈએ છે, શા માટે, અને પછી શું થશે. એ વાંધો ઉઠાવે, તો એ જ વાંધાનો જવાબ આપો અને માગણી ફરી કહો. લાગણીઓ પણ વાતમાં આવી શકે, બસ એને ટૂંકમાં કહો અને કોઈ નક્કર જરૂરિયાત સાથે જોડો. દરેક મુદ્દાસરનો જવાબ તમને એનું થોડું વધુ ધ્યાન અપાવે છે.

તમારો જવાબડેટા મોડો આવ્યો, એટલે રિપોર્ટ માટે મને બે દિવસ વધુ જોઈએ છે. હું ગુરુવારે બપોરે 12 વાગ્યે મોકલી શકું. એ મંજૂર કરશો?

શું ઊલટું પડે છે

લાંબી ભૂમિકા બાંધવાથી વાત બગડે છે. અઠવાડિયું કેટલું તણાવભર્યું રહ્યું એનાથી શરૂઆત કરવી, વારંવાર માફી માગવી, કે માગણી પહેલાં આખો ઇતિહાસ સમજાવવો, આ બધાથી એને લાગે છે કે વાત લાંબી ચાલશે, અને એ છટકવાનો રસ્તો શોધવા લાગે છે. અસ્પષ્ટ માગણી પણ નિષ્ફળ જાય છે: “મને વધુ સહકાર જોઈએ છે” કહેવાથી એને હા પાડવા જેવું કંઈ મળતું નથી, એટલે એ તમને સારાંશ લખવા પાછા મોકલી દે છે.