ਸਹਿਯੋਗ

ਇਹ ਕੀ ਹੈ

ਸਹਿਯੋਗ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਇੱਕੋ ਵੇਲੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਰਹਿਣਾ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦਾ ਸਾਥ ਵੀ ਦੇਣਾ: ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪਰਵਾਹ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਦੀ ਵੀ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦਾ ਰਾਹ ਨਾ ਲੱਭ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਇੱਕ ਖ਼ਾਤਰ ਦੂਜੀ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ। ਪੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਬਹਿਸ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਨਜ਼ਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਿੱਛੇ ਲੁਕੇ ਕਾਰਨਾਂ ਉੱਤੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਕਾਰ ਕਿਉਂ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ? ਸਹਿਕਰਮੀ ਦਾ ਕੰਮ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੇਰ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ? ਜਦੋਂ ਇਹ ਕਾਰਨ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਅਜਿਹੇ ਰਾਹ ਦਿਸਣ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸੁੱਝੇ ਸਨ। ਸਹਿਯੋਗ ਲਈ ਸਮਾਂ, ਭਰੋਸਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਬਾਰੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਬੋਲਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਇਸੇ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਿਹਨਤ ਵਾਲੀ ਸ਼ੈਲੀ ਲੱਗ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਸਹਿਜੇ ਹੀ ਇਸ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਕਸਰ ਮੰਨਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤੇ ਟਕਰਾਅ ਕਿਸੇ ਦੀ ਅਸਲ ਹਾਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮੁੱਕ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ

• ਮੈਨੂੰ ਸਮਝਾਓ, ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਅਹਿਮ ਕੀ ਹੈ।
• ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
• ਚਲੋ, ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਰਾਹ ਲੱਭੀਏ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਠੀਕ ਹੋਵੇ।

ਕਿੱਥੇ ਕੰਮ ਆਉਂਦੀ ਹੈ

ਜਦੋਂ ਦੋਵਾਂ ਧਿਰਾਂ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਇੰਨੀਆਂ ਅਹਿਮ ਹੋਣ ਕਿ ਛੱਡੀਆਂ ਨਾ ਜਾ ਸਕਣ, ਅਤੇ ਇਸ ਗੱਲਬਾਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਰਿਸ਼ਤਾ ਚੱਲਣਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਸਹਿਯੋਗ ਸਹੀ ਚੋਣ ਹੈ। ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮੁੜ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮਸਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬਹੁਤ ਕਾਰਗਰ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਜੋੜੇ ਵਿੱਚ ਘਰ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਜਾਂ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਅੱਗੇ ਸੌਂਪਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਿਲ ਕੇ ਬਣਾਏ ਹੱਲ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਧਿਰਾਂ ਨਿਭਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਝਟਪਟ ਸੌਦੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਅਜਿਹੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਦੀ ਹੈ ਜੋ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸੋਚ ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਨਾਲ ਭਰੋਸਾ ਵੀ ਬਣਦਾ ਹੈ: ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਪੁੱਛੀ ਗਈ ਸੀ। ਲੰਮੇ ਅਸਰ ਵਾਲੇ ਫ਼ੈਸਲਿਆਂ ਲਈ ਇਸ ਉੱਤੇ ਲੱਗਿਆ ਸਮਾਂ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਲੇਖੇ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।

ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇਸ ਦੀ ਕੀਮਤ

ਸਹਿਯੋਗ ਹੌਲੀ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਮਸਲਾ ਇਸ ਦੇ ਲਾਇਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਚੁਣਨ ਲਈ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਡੂੰਘੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਉੱਤੇ ਚਰਚਾ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਅਜਿਹੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਥਕਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਦੂਜੀ ਧਿਰ ਦੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਉੱਤੇ ਵੀ ਨਿਰਭਰ ਹੈ। ਜੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੀ ਧਿਰ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਗੋਲ-ਮੋਲ ਰਹੇ, ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾਪਣ ਤੁਹਾਡੇ ਹੀ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ, ਅਤੇ ਅਖ਼ੀਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੋਚ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇਣਾ ਪੈ ਗਿਆ। ਸਹਿਯੋਗ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਕੁਝ ਲੋਕ ਲੰਮੀ ਚਰਚਾ ਨੂੰ ਔਖਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਟਾਲਣ ਦਾ ਜ਼ਰੀਆ ਵੀ ਬਣਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਟਕਰਾਅ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦੀ ਥਾਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮੀਟਿੰਗ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਦਾਇਰਾ ਕਿਵੇਂ ਵਧਾਈਏ

ਮਿਹਨਤ ਓਨੀ ਹੀ ਲਾਓ ਜਿੰਨਾ ਕੁਝ ਦਾਅ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ। ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਇਹ ਗੱਲ ਕਿੰਨੀ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖੇਗੀ। ਜੇ ਜਵਾਬ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਖ਼ਾਸ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਝਟਪਟ ਸਮਝੌਤਾ ਜਾਂ ਗੱਲ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਵੀ ਠੀਕ ਹੈ। ਚਰਚਾ ਦੀ ਹੱਦ ਮਿੱਥੋ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਗੱਲਬਾਤ ਜਾਂ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ, ਅਤੇ ਤੈਅ ਕਰੋ ਕਿ ਜੇ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਕੋਈ ਬਿਹਤਰ ਰਾਹ ਨਾ ਨਿਕਲਿਆ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਵਾਜਬ ਵਿਕਲਪ ਚੁਣ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਕਿ ਦੂਜੀ ਧਿਰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ: ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਗੋਲ-ਮੋਲ ਜਵਾਬ ਮਿਲਣ, ਤਾਂ ਸਿੱਧਾ ਕਹਿ ਦਿਓ ਅਤੇ ਠੋਸ ਰਾਇ ਮੰਗੋ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਫ਼ੈਸਲਾ ਤੁਹਾਡਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਕੱਲਿਆਂ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਨ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰੋ। ਹਰ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਸਹਿਮਤੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਸਾਫ਼ ਫ਼ੈਸਲਾ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।