ಸಹಯೋಗ

ಇದು ಏನು

ಸಹಯೋಗ ಎಂದರೆ ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿಯೂ ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿಯೂ ಇರುವುದು: ನಿಮಗೆ ನಿಮ್ಮ ಅಗತ್ಯಗಳೂ ಮುಖ್ಯ, ಅವರ ಅಗತ್ಯಗಳೂ ಮುಖ್ಯ, ಮತ್ತು ಎರಡನ್ನೂ ಪೂರೈಸುವ ದಾರಿ ಹುಡುಕುವ ಮೊದಲು ಒಂದಕ್ಕಾಗಿ ಇನ್ನೊಂದನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಲುವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಾದಿಸುವ ಬದಲು, ಅವುಗಳ ಹಿಂದಿನ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ಸಂಗಾತಿಗೆ ಕಾರು ಏಕೆ ಬೇಕು? ನಿಮ್ಮ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ ಏಕೆ ಪದೇ ಪದೇ ಕೆಲಸ ತಡವಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ? ಆ ಕಾರಣಗಳು ಹೊರಬಂದ ಮೇಲೆ, ಮೊದಲು ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಕಾಣದಿದ್ದ ಆಯ್ಕೆಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಸಹಯೋಗಕ್ಕೆ ಸಮಯ, ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ನಿಮಗೆ ಏನು ಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುವ ಮನಸ್ಸು ಬೇಕು, ಅದಕ್ಕೇ ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರಮದ ಶೈಲಿ ಎನ್ನಿಸಬಹುದು. ಸಹಜವಾಗಿ ಇದನ್ನೇ ಆರಿಸುವವರು, ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಘರ್ಷಗಳು ನಿಜವಾಗಿ ಯಾರೂ ಸೋಲದೆ ಮುಗಿಯಬಹುದು ಎಂದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಂಬುತ್ತಾರೆ.

ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ

• ನಿಮಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಹೆಚ್ಚು ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳಿ.
• ನನಗೆ ಇದು ಬೇಕು. ನಿಮಗೆ ಏನು ಬೇಕು?
• ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಸರಿಹೋಗುವಂಥದ್ದು ಏನಾದರೂ ಹುಡುಕೋಣ.

ಎಲ್ಲಿ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ

ಎರಡೂ ಕಡೆಯ ಅಗತ್ಯಗಳು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲಾಗದಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಮತ್ತು ಈ ಮಾತುಕತೆಯ ನಂತರವೂ ಸಂಬಂಧ ಮುಂದುವರಿಯುವಾಗ, ಸಹಯೋಗವೇ ಸರಿಯಾದ ಆಯ್ಕೆ. ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮರುಕಳಿಸುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಇದು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಸಂಗಾತಿಗಳು ಮನೆಗೆಲಸವನ್ನು ಹೇಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಒಂದು ತಂಡ ಕೆಲಸವನ್ನು ಹೇಗೆ ಮುಂದಿನವರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಜೊತೆಯಾಗಿ ರೂಪಿಸಿದ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಇಬ್ಬರೂ ಪಾಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ತರಾತುರಿಯ ಒಪ್ಪಂದದಲ್ಲಿ ಕೈತಪ್ಪುವ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಇದು ಹೊರತರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಎರಡೂ ಕಡೆಯವರು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಉತ್ತಮ ಯೋಜನೆಯೊಂದಿಗೆ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ಇದು ನಂಬಿಕೆಯನ್ನೂ ಬೆಳೆಸುತ್ತದೆ: ತಮಗೆ ಏನು ಬೇಕು ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದನ್ನು ಜನ ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಪರಿಣಾಮಗಳಿರುವ ನಿರ್ಧಾರಗಳಿಗೆ, ಇದಕ್ಕೆ ಹಿಡಿಯುವ ಸಮಯ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಾರ್ಥಕ.

ನೀವು ತೆರುವ ಬೆಲೆ

ಸಹಯೋಗ ನಿಧಾನ, ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆಗೂ ಅದು ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಯಾವ ಹೋಟೆಲ್‌ಗೆ ಹೋಗುವುದು ಎಂದು ಆರಿಸಲು ಎಲ್ಲರ ಆಳವಾದ ಅಗತ್ಯಗಳ ಚರ್ಚೆ ಬೇಕಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಅಂತಹ ಚರ್ಚೆಗೆ ಹೊರಟರೆ ಜನ ಸುಸ್ತಾಗಬಹುದು. ಇದು ಎದುರಿನವರು ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವುದರ ಮೇಲೂ ಅವಲಂಬಿತ. ಮಾತುಕತೆಗೆ ಬಾರದವರು, ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುವವರು ಅಥವಾ ಗೆಲ್ಲುವುದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಯಸುವವರ ಜೊತೆ ನಿಮ್ಮ ಮುಕ್ತತೆಯೇ ನಿಮಗೆ ಮುಳುವಾಗಬಹುದು: ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ, ಅವರು ಏನನ್ನೂ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಕೊನೆಗೆ ನೀವು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟಿರುತ್ತೀರಿ. ಸಹಯೋಗದತ್ತ ಒಲವು ಇರುವ ಕೆಲವರು ಕಠಿಣ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಮುಂದೂಡಲು ಮುಗಿಯದ ಚರ್ಚೆಯನ್ನೇ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ, ಹೀಗಾಗಿ ಉತ್ತರ ಬೇಕಿದ್ದ ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ಮೀಟಿಂಗ್ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಅಷ್ಟೆ.

ಅದರಾಚೆ ಬೆಳೆಯುವುದು ಹೇಗೆ

ವಿಷಯ ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವೋ ಅಷ್ಟೇ ಶ್ರಮ ಹಾಕಿ. ಶುರುಮಾಡುವ ಮೊದಲು, ಒಂದು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಇದು ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಿಮ್ಮನ್ನೇ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಿ. ಅಷ್ಟೇನೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನಿಸಿದರೆ, ಒಂದು ತ್ವರಿತ ರಾಜಿ ಅಥವಾ ಸುಮ್ಮನೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದು ಸಾಕು. ಚರ್ಚೆಗೆ ಒಂದು ಮಿತಿ ಹಾಕಿ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಒಂದು ಮಾತುಕತೆ ಅಥವಾ ಒಂದು ಸಂಜೆ, ಮತ್ತು ಅಷ್ಟರೊಳಗೆ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಉತ್ತಮವಾದದ್ದು ಸಿಗದಿದ್ದರೆ ಒಂದು ಸಮಂಜಸ ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಆರಿಸಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗುವುದಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಿ. ಎದುರಿನವರು ನಿಜವಾಗಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆಯೇ ಎಂದು ಗಮನಿಸಿ: ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಪದೇ ಪದೇ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಉತ್ತರಗಳೇ ಬರುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳಿ, ಒಂದು ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿಲುವು ಕೇಳಿ. ಮತ್ತು ನಿರ್ಧಾರ ನಿಮ್ಮದೇ ಆಗಿದ್ದಾಗ, ನೀವೇ ತೀರ್ಮಾನಿಸುವುದನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಾತುಕತೆಗೂ ಒಮ್ಮತ ಬೇಕಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟ ತೀರ್ಮಾನವೂ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಗೌರವವೇ.