टाळणं

ही शैली काय आहे

टाळणं म्हणजे निदान आत्तापुरतं तरी, स्वतःचा निकाल मिळवण्यासाठी आग्रह न धरणं आणि समोरच्या बाजूचा निकाल घडवण्यासाठीही प्रयत्न न करणं. तुम्ही एखादी टिप्पणी जाऊ देता, अवघड संभाषण पुढे ढकलता, किंवा सरळ खोलीतून बाहेर पडता. यात ठामपणा कमी आणि सहकार्यही कमी असतं, पण याचा अर्थ पर्वा नसणं असा नाही. अनेकदा हा विचारपूर्वक घेतलेला निर्णय असतो: ही वेळ योग्य नाही, ही व्यक्ती योग्य नाही, किंवा हे त्या लायकीचं नाही. टाळण्याकडे कल असलेले बरेच लोक चाणाक्ष असतात आणि खोलीतलं वातावरण पटकन ओळखतात. भांडणाची किंमत त्यांना स्पष्ट दिसते, कधी कधी इतर कुणाहीपेक्षा जास्त स्पष्ट, आणि एखादा मुद्दा जिंकण्यापेक्षा त्यांना शांतता टिकवणं जास्त आवडतं.

बोलण्यात कशी दिसते

• आत्ता यात नको पडूया.
• जाऊ दे. यावरून भांडण्यात काही अर्थ नाही.
• आपण यावर नंतर कधीतरी बोलूया का?

कुठे उपयोगी पडते

लोक मान्य करतात त्यापेक्षा कितीतरी जास्त वेळा टाळणं योग्य ठरतं. एखादा मुद्दा क्षुल्लक असेल, तर तो सोडून दिल्याने सगळ्यांचा वेळ आणि ऊर्जा वाचते. भावना भडकलेल्या असताना थोडं दूर झाल्याने सगळ्यांना शांत व्हायला वेळ मिळतो, आणि नंतरचं संभाषण त्यामुळे जास्त चांगलं होतं. निकाल बदलण्याची ताकद तुमच्याकडे नसेल, किंवा समोरची व्यक्ती उघडपणे भांडणाच्या तयारीत असेल, तर त्यात न पडणं तुमचं रक्षण करतं. बोलण्याआधी माहिती गोळा करायला किंवा विचार करायला यामुळे वेळही मिळतो. कोणते वाद अंगावर घ्यायचे हे निवडणं हे खरं कौशल्य आहे, आणि त्यामुळे तुम्ही जेव्हा बोलता, तेव्हा लोक ऐकतात.

तुम्हाला काय किंमत मोजावी लागते

तुम्ही बाजूला ठेवलेले प्रश्न सहसा तुमची वाट पाहत थांबतात. दुर्लक्षित राहिलेली छोटीशी चिडचिड मनात साचून नाराजी बनू शकते, आणि शेवटी ती बाहेर पडते तेव्हा गरजेपेक्षा मोठ्या रूपात बाहेर पडू शकते. तुम्हाला काय वाटतं किंवा काय हवं हे इतरांना कळत नाही, त्यामुळे तुमच्याशिवायच निर्णय होतात. काही जण तुमच्या मौनाला होकार समजतील, तर काहींना कळेल की काहीच होत नाही, म्हणून ते मर्यादा ओलांडत राहतील. टाळण्यामुळे सरावही हुकतो: तुम्ही अवघड गोष्टी जितक्या कमी वेळा मांडता, तितकी प्रत्येक गोष्ट जास्त अवघड वाटते. आणि दुखावलेल्या व्यक्तीला तुमचं दूर राहणं म्हणजे पर्वा नसणं वाटू शकतं.

आवाका कसा वाढवायचा

छोट्यापासून सुरुवात करा. या आठवड्यात अशी एक छोटी गोष्ट निवडा जी तुम्ही एरवी सोडून दिली असती, आणि ती एका शांत वाक्यात मांडा, जसं आपापल्या ऑर्डरनुसार बिल वाटूया असं सुचवणं. आणि लक्षात घ्या, संभाषण त्यातून सहीसलामत पार पडतं. तुम्हाला वेळ हवा असेल, तेव्हा तो नेमका ठरवा: या विषयावर पुन्हा कधी बोलणार ते सांगा, आणि तसं करा. अवघड संभाषणाआधी तुम्हाला सांगायची असलेली एक गोष्ट लिहून ठेवा, म्हणजे दबावाखाली शब्द शोधावे लागणार नाहीत. आणि तुम्ही नेमकं कशाला बगल देताय ते तपासा. तोच प्रश्न परत परत येत असेल, किंवा एखाद्या व्यक्तीला पाहिलं की प्रत्येक वेळी पोटात गोळा येत असेल, तर तो आपोआप विरणार नाही, आणि तो मांडणं योग्य ठरेल.