Ο Παθητικοεπιθετικός

Πώς δρα

Έχει θυμώσει μαζί σου και θέλει να το ξέρεις χωρίς να χρειαστεί να το πει ποτέ. Έτσι το δείχνει πλάγια: ένα κοφτό «Μάλιστα.», ένα κομπλιμέντο με αγκάθι, ένα «Τίποτα, καλά είμαι» που προφανώς δεν είναι καθόλου καλά. Κάθε σχόλιο μπορεί να το αρνηθεί αργότερα, οπότε αν αντιδράσεις στον τόνο, φαίνεται ότι το πρόβλημα το δημιουργείς εσύ. Γι’ αυτό πιάνει. Καταλήγεις να μαντεύεις το παράπονο, να ζητάς συγγνώμη για πράγματα που δεν ειπώθηκαν ποτέ και να κουβαλάς έναν θυμό που δεν είναι δικός σου, ενώ η άλλη πλευρά μένει ήρεμη και άμεμπτη.

Πώς ακούγεται

• Μάλιστα. Εντάξει.
• Τίποτα. Καλά είμαι.
• Α, το έκανες επιτέλους. Ωραία.

Τι πιάνει

Αυτό που φοβάται περισσότερο ο Παθητικοεπιθετικός είναι μια άμεση, ήρεμη ερώτηση για το τι πραγματικά συμβαίνει. Περίγραψε αυτό που βλέπεις χωρίς κατηγορίες και μετά ρώτα. Κράτα τη φωνή σου σταθερή και τα λόγια σου απλά. Την πρώτη φορά πιθανότατα θα έρθει άλλο ένα «καλά είμαι». Μην τσιμπήσεις στον σαρκασμό και μη μαλώσεις για τον τόνο. Ρώτα ξανά, λίγο πιο μαλακά, και άφησε χώρο για την απάντηση. Κάθε ήρεμη επανάληψη κάνει πιο δύσκολο να συνεχιστεί ο πλάγιος δρόμος. Όταν επιτέλους ειπωθεί τι πόνεσε, άκουσέ τα όλα πριν απαντήσεις.

Εσύ λεςΜου έχεις πει μερικές φορές ότι είσαι καλά, αλλά δεν ακούγεται έτσι. Τι σε ενοχλεί πραγματικά; Προτιμώ να το ακούσω.

Τι κάνει ζημιά

Αν απαντήσεις με σαρκασμό, όλο αυτό γίνεται διαγωνισμός ψυχρότητας. Αν πεις ότι πρόκειται για παθητική επιθετικότητα, η άρνηση είναι εύκολη και φαίνεται ότι την επίθεση την κάνεις εσύ. Αν κάνεις ότι δεν το προσέχεις, ο Παθητικοεπιθετικός μαθαίνει ότι ο πλάγιος δρόμος είναι ασφαλής. Οι επανειλημμένες συγγνώμες για κάτι που δεν ειπώθηκε ποτέ ανταμείβουν τη σιωπή και αφήνουν το πραγματικό πρόβλημα ανέγγιχτο.