ขี้ประชด

วิธีการของอีกฝ่าย

ขี้ประชดไม่พอใจคุณ และอยากให้คุณรู้ โดยไม่ต้องพูดออกมาเลย มันจึงออกมาแบบอ้อม ๆ: “ว้าว” สั้น ๆ คำชมที่แฝงหนาม หรือ “ไม่มีอะไร ไม่เป็นไร” ที่เห็นชัดว่าไม่ใช่ไม่เป็นไร ทุกคำพูดปฏิเสธได้หมด ถ้าคุณตอบโต้ที่น้ำเสียง คุณจะดูเป็นคนหาเรื่องเอง นั่นคือเหตุผลที่วิธีนี้ได้ผล สุดท้ายคุณต้องเดาว่าอีกฝ่ายไม่พอใจเรื่องอะไร ขอโทษในเรื่องที่อีกฝ่ายไม่เคยเอ่ยถึง และแบกความโกรธไว้แทนอีกฝ่าย ขณะที่อีกฝ่ายยังสงบและดูไม่มีความผิดอะไรเลย

ประโยคติดปาก

• ว้าว โอเค
• ไม่มีอะไร ไม่เป็นไร
• อ้าว ในที่สุดก็ทำจนได้ เยี่ยมเลย

สิ่งที่ได้ผล

สิ่งที่ขี้ประชดกลัวที่สุดคือคำถามตรง ๆ อย่างใจเย็น ว่าจริง ๆ แล้วมีอะไรผิดปกติ บอกสิ่งที่คุณเห็นโดยไม่กล่าวหาอีกฝ่าย แล้วถาม รักษาน้ำเสียงให้เรียบและใช้คำพูดธรรมดา ครั้งแรกอีกฝ่ายน่าจะเลี่ยงด้วย “ไม่เป็นไร” อีกรอบ อย่าไล่ตามคำประชดหรือเถียงเรื่องน้ำเสียง ถามอีกครั้งให้นุ่มนวลขึ้นอีกนิด และเว้นที่ไว้ให้คำตอบ การถามซ้ำอย่างใจเย็นแต่ละครั้ง ทำให้อีกฝ่ายใช้ทางอ้อมต่อไปได้ยากขึ้น เมื่ออีกฝ่ายยอมพูดออกมาในที่สุดว่าอะไรทำให้เจ็บ ให้ฟังให้จบทั้งหมดก่อนจะตอบ

คุณตอบคุณบอกว่าไม่เป็นไรมาหลายรอบแล้ว แต่ฟังดูไม่ใช่เลย จริง ๆ แล้วมีอะไรกวนใจอยู่? พูดออกมาเถอะ อยากฟังมากกว่า

สิ่งที่ทำให้แย่ลง

การประชดกลับทำให้กลายเป็นการแข่งกันว่าใครเย็นชากว่า การกล่าวหาว่าอีกฝ่ายพูดจาประชดประชัน ทำให้อีกฝ่ายปฏิเสธได้ง่าย ๆ และกลายเป็นคุณที่ดูก้าวร้าว การทำเป็นไม่สังเกต สอนให้อีกฝ่ายรู้ว่าทางอ้อมนั้นปลอดภัย การขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่าในเรื่องที่อีกฝ่ายไม่เคยเอ่ยถึง เท่ากับให้รางวัลกับความเงียบ และทิ้งปัญหาจริงไว้โดยไม่ได้แตะเลย