ମିଠା ଛୁରୀ

ସେ କିପରି କାମ କରେ

ମିଠା ଛୁରୀ ଆପଣଙ୍କ ଉପରେ ବିରକ୍ତ, ଆଉ ସେ ଚାହେଁ ଆପଣ ଜାଣନ୍ତୁ, କିନ୍ତୁ ତାକୁ କେବେ କହିବାକୁ ନ ପଡ଼ୁ। ତେଣୁ କଥାଟା ବଙ୍କା ବାଟରେ ବାହାରେ: ଛୋଟ ଗୋଟିଏ “ବାଃ।”, ଧାର ଥିବା ଏକ ପ୍ରଶଂସା, ଏକ “କିଛି ନାହିଁ, ମୁଁ ଠିକ୍ ଅଛି” ଯାହା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଠିକ୍ ନୁହେଁ। ପ୍ରତିଟି ମନ୍ତବ୍ୟ ଅସ୍ୱୀକାର କରିହେବ, ତେଣୁ ଆପଣ ସ୍ୱରକୁ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଦେଲେ ଆପଣ ହିଁ ସମସ୍ୟା ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା ଲୋକ ପରି ଦେଖାଯାଆନ୍ତି। ସେଥିପାଇଁ ଏହା କାମ କରେ। ଶେଷରେ ଆପଣ ଅଭିଯୋଗଟା କ’ଣ ଅନୁମାନ କରୁଥାନ୍ତି, ସେ କେବେ କହିନଥିବା କଥା ପାଇଁ କ୍ଷମା ମାଗୁଥାନ୍ତି, ଆଉ ତାର ରାଗକୁ ତା ପାଇଁ ବୋହି ବୁଲୁଥାନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେ ଶାନ୍ତ ଆଉ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ରହେ।

ଶୁଣିବାକୁ କିପରି ଲାଗେ

• ବାଃ। ଠିକ୍ ଅଛି।
• କିଛି ନାହିଁ। ମୁଁ ଠିକ୍ ଅଛି।
• ଓହୋ, ଶେଷରେ ତୁମେ ସେଇଟା କରିବାକୁ ସମୟ ପାଇଲ। ବଢ଼ିଆ।

କ’ଣ କାମ କରେ

ମିଠା ଛୁରୀ ସବୁଠୁ ଅଧିକ ଡରେ ପ୍ରକୃତରେ କ’ଣ ଅସୁବିଧା ବୋଲି ଏକ ସିଧା, ଶାନ୍ତ ପ୍ରଶ୍ନକୁ। ଦୋଷ ନ ଦେଇ ଆପଣ ଯାହା ଦେଖୁଛନ୍ତି ତାହା କୁହନ୍ତୁ, ତାପରେ ପଚାରନ୍ତୁ। ସ୍ୱର ସ୍ଥିର ଆଉ ଶବ୍ଦ ସରଳ ରଖନ୍ତୁ। ପ୍ରଥମଥର ସେ ହୁଏତ ଆଉ ଏକ “ମୁଁ ଠିକ୍ ଅଛି” କହି କଥା ଏଡ଼ାଇଦେବ। ବ୍ୟଙ୍ଗ ପଛରେ ଧାଆଁନ୍ତୁ ନାହିଁ କିମ୍ବା ସ୍ୱର ନେଇ ଯୁକ୍ତି କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ପୁଣି ପଚାରନ୍ତୁ, ଟିକେ ଅଧିକ କୋମଳ ଭାବେ, ଏବଂ ଉତ୍ତର ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ଛାଡ଼ନ୍ତୁ। ପ୍ରତିଟି ଶାନ୍ତ ଦୋହରା ସେହି ବଙ୍କା ବାଟରେ ଚାଲିବା ଆହୁରି କଷ୍ଟକର କରେ। ଶେଷରେ ଯେତେବେଳେ ସେ କହେ କ’ଣ ଆଘାତ ଦେଇଥିଲା, ଉତ୍ତର ଦେବା ପୂର୍ବରୁ ପୂରା କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ।

ଆପଣଙ୍କ ଉତ୍ତରତୁମେ କେଇଥର କହିଲଣି ଯେ ତୁମେ ଠିକ୍ ଅଛ, କିନ୍ତୁ ଶୁଣିବାକୁ ତ ଠିକ୍ ଲାଗୁନାହିଁ। ପ୍ରକୃତରେ କ’ଣ ତୁମକୁ କଷ୍ଟ ଦେଉଛି? ମୁଁ ବରଂ ସେଇଟା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ।

କ’ଣ ଓଲଟା ପଡ଼େ

ତାର ବ୍ୟଙ୍ଗର ଜବାବ ବ୍ୟଙ୍ଗରେ ଦେଲେ କଥାଟା କିଏ ଅଧିକ ରୁକ୍ଷ ହୋଇପାରେ ତାର ପ୍ରତିଯୋଗିତା ହୋଇଯାଏ। ତାକୁ ମିଠା ଛୁରୀ ବୋଲି ଦୋଷ ଦେବା ତାକୁ ସହଜରେ ଅସ୍ୱୀକାର କରିବାର ସୁଯୋଗ ଦିଏ ଏବଂ ଆପଣଙ୍କୁ ହିଁ ଆକ୍ରମଣକାରୀ କରିଦିଏ। ଦେଖିନଥିବା ପରି ଅଭିନୟ କରିବା ତାକୁ ଶିଖାଏ ଯେ ବଙ୍କା ବାଟ ନିରାପଦ। ସେ କେବେ କହିନଥିବା କଥା ପାଇଁ ବାରମ୍ବାର କ୍ଷମା ମାଗିବା ନୀରବତାକୁ ପୁରସ୍କାର ଦିଏ ଏବଂ ଆସଲ ସମସ୍ୟାକୁ ଯେମିତି ଥିଲା ସେମିତି ଛାଡ଼ିଦିଏ।