Ο Αστυνόμος του Ύφους

Πώς δρα

Ο Αστυνόμος του Ύφους δεν διαφωνεί ποτέ με το επιχείρημά σου. Διαφωνεί με τον τρόπο που το είπες. Θέτεις ένα πραγματικό πρόβλημα, και η κουβέντα γίνεται κριτική για το πώς μιλάς: πολύ έντονα, πολύ απότομα, φέρνεις τους άλλους σε δύσκολη θέση. Αυτό που θέλει είναι να αποσυρθεί το παράπονό σου και να αρχειοθετηθεί ξανά ως δικό σου πρόβλημα επικοινωνίας. Πιάνει επειδή η ηρεμία του Αστυνόμου του Ύφους κάνει κάθε αντίρρηση να μοιάζει με απόδειξη. Όσο περισσότερο υπερασπίζεσαι το ύφος σου, τόσο απομακρύνεσαι από το θέμα που ήρθες να θέσεις.

Πώς ακούγεται

• Κανείς δεν λέει ότι έχεις άδικο. Είναι ο τρόπος που το λες.
• Ας αφήσουμε στην άκρη τις κατηγορίες και ας μιλήσουμε εποικοδομητικά, εντάξει;
• Βλέπεις; Ακόμα και τώρα. Άκου πώς μιλάς.

Τι πιάνει

Ο Αστυνόμος του Ύφους υποχωρεί όταν επαναφέρεις ήρεμα το θέμα και αρνείσαι να γίνει η κουβέντα για το πώς μιλάς. Μην κάνεις επίδειξη ηρεμίας για να κερδίσεις έγκριση και μη ρωτάς αν το ύφος σου είναι πλέον αποδεκτό. Αναγνώρισε το σχόλιο με μία σύντομη πρόταση και μετά βάλε ξανά το θέμα στο τραπέζι με τα ίδια λόγια όπως πριν. Κάνε το κάθε φορά που η κουβέντα στρίβει αλλού. Μετά από μερικές κινήσεις δεν μένει ύφος για συζήτηση, και πρέπει να έρθει απάντηση στην ουσία ή μια ανοιχτή άρνηση.

Εσύ λεςΤο σημείωσα. Το ύφος μου μπορεί να περιμένει. Το πρόβλημα που έθεσα δεν μπορεί, οπότε ας δούμε τι γίνεται με αυτό.

Τι κάνει ζημιά

Αν υπερασπιστείς το ύφος σου, δίνεις στον Αστυνόμο του Ύφους τη συζήτηση που ήθελε. Αν θυμώσεις, δίνεις την απόδειξη. Αν ζητήσεις συγγνώμη για τον τρόπο και μετά μαλακώσεις το θέμα μέχρι να εξαφανιστεί, φτάνεις ακριβώς στο αποτέλεσμα που στόχευε. Αν πεις ότι αποφεύγει το θέμα, κι αυτό μπορεί να γλιστρήσει σε μια διαμάχη για το ποια πλευρά είναι παράλογη, που και πάλι δεν είναι το θέμα σου.