Policjant tonu

Sposób działania

Policjant tonu nigdy nie dyskutuje z twoją tezą. Dyskutuje z tym, jak ją przedstawiasz. Poruszasz prawdziwy problem, a rozmowa zamienia się w ocenę twojego sposobu mówienia: za emocjonalnie, za ostro, ludzie czują się niekomfortowo. Chodzi o to, żeby twoja skarga została wycofana i złożona na nowo jako twój problem z komunikacją. To działa, bo spokój Policjanta tonu sprawia, że każdy sprzeciw wygląda jak dowód. Im bardziej bronisz swojego tonu, tym dalej odchodzisz od sprawy, z którą przychodzisz.

Jak to brzmi

• Nikt nie mówi, że nie masz racji. Chodzi o to, jak to mówisz.
• Odłóżmy oskarżenia na bok i rozmawiajmy konstruktywnie, dobrze?
• Widzisz? Nawet teraz. Posłuchaj, jak to brzmi.

Co działa

Policjant tonu ustępuje, gdy spokojnie przypominasz sprawę i nie pozwalasz, by rozmowa dotyczyła twojego sposobu mówienia. Nie odgrywaj spokoju dla aprobaty i nie pytaj, czy twój ton jest już w porządku. Odnieś się do uwagi jednym krótkim zdaniem, a potem połóż sprawę z powrotem na stole tymi samymi słowami co wcześniej. Rób tak za każdym razem, gdy rozmowa zbacza. Po kilku turach nie ma już tonu do omawiania i trzeba albo odnieść się do meritum, albo otwarcie odmówić.

Ty mówiszPrzyjmuję. Mój ton może poczekać. Problem, który zgłaszam, nie może, więc porozmawiajmy, co z nim dalej.

Co się mści

Obrona swojego tonu daje Policjantowi tonu dokładnie taką rozmowę, jakiej chce. Złość dostarcza dowodu. Przeprosiny za sposób mówienia, a potem łagodzenie sprawy, aż zniknie, to dokładnie cel tej taktyki. Zarzucanie uników też może zamienić się w debatę o tym, kto jest nierozsądny, a to wciąż nie jest sprawa, z którą przychodzisz.