तडजोड

ही शैली काय आहे

तडजोड मधोमध असते: बऱ्यापैकी ठाम आणि बऱ्यापैकी सहकार्यशील. तुम्हाला हवं ते सगळं मिळालंच पाहिजे असा तुमचा आग्रह नसतो, आणि तुम्ही सगळं देऊनही टाकत नाही. त्याऐवजी दोघांनाही मान्य होईल अशी देवाणघेवाण तुम्ही शोधता: किंमतीत मधला आकडा, हा वीकेंड तुमचा आणि पुढचा माझा, तुम्ही ते केलं तर मी हे करेन. परिपूर्ण निकालापेक्षा ही शैली न्याय्यपणा आणि वेगाला जास्त महत्त्व देते. बरेच लोक ती निवडतात कारण ती समजूतदार आणि निःपक्ष वाटते, आणि वाद तापण्याआधीच संपवते. रोजच्या वाटाघाटींची हीच भाषा आहे, आणि बहुतेक लोक डोळे झाकून तिच्यावर विश्वास ठेवतात.

बोलण्यात कशी दिसते

• आपण मधला मार्ग काढूया का?
• शनिवार माझ्याकडे, रविवार तुम्ही घ्या.
• दोघंही थोडं थोडं सोडूया आणि विषय संपवूया.

कुठे उपयोगी पडते

दोन्ही बाजूंचे दावे रास्त असतील, ताकद साधारण सारखी असेल आणि वेळ कमी असेल, तेव्हा तडजोड योग्य ठरते. वादात संपूर्ण संध्याकाळ वाया जाण्याआधीच तो मिटतो. उद्दिष्टं महत्त्वाची असली तरी लांबलचक वाटाघाटीइतकी मोठी नसतील, जसं बिल वाटणं किंवा गाडी चालवण्याची आळीपाळी, तेव्हा ती चांगली चालते. पूर्ण उपायासाठी आज तुमच्याकडे पुरेसा वेळ नसेल तेव्हा ती चांगली तात्पुरती सोय ठरते, आणि मिळून प्रश्न सोडवण्याचा प्रयत्न अडला असेल किंवा जोरदार आग्रह नात्याला धक्का पोहोचवणार असेल, तेव्हा ती भक्कम पर्याय ठरते. लोक तडजोड करणाऱ्यांवर विश्वास ठेवतात, कारण सौदा सगळ्यांसमोर असतो: आपण काय दिलं आणि काय मिळवलं, हे सगळ्यांना दिसतं.

तुम्हाला काय किंमत मोजावी लागते

मधला मार्ग नेहमीच सर्वोत्तम उत्तर नसतो. एखादी योजना स्पष्टपणे चांगली असेल, तर ती अर्धी करून दोघांच्या हाती असं काहीतरी येऊ शकतं जे कुणाच्याच कामाचं नसतं: छोटी ट्रिप आणि स्वस्त कार कदाचित कुणालाच समाधान देणार नाहीत. तडजोडीत प्रत्येक बाजूला नेमकं काय हवंय हा प्रश्नच कधी कधी बाजूला राहतो, त्यामुळे तीच समस्या पुढच्या महिन्यात परत येते. आणि तिचा गैरफायदा घेणं सोपं असतं. तुम्ही मधला मार्ग काढाल हे माहीत असलेलं कुणीही सुरुवातच टोकाच्या मागणीने करू शकतं, आणि मग त्यांची सुरुवातीची भूमिकाच मधला बिंदू कुठे येणार ते गुपचूप ठरवते. कालांतराने तुमच्या लक्षात येईल की फक्त न्याय्य दिसणारा सौदा करण्यासाठी तुम्ही तुमच्यासाठी महत्त्वाच्या गोष्टी सोडत आलात.

आवाका कसा वाढवायचा

मधला मार्ग सुचवण्याआधी, प्रत्येक बाजूला जे हवं ते का हवं, याबद्दल आणखी एक प्रश्न विचारा. कधी कधी त्याच्या उत्तरातून असा पर्याय दिसतो ज्यात दोघांनाही जास्त मिळतं. संभाषण सुरू होण्याआधीच तुमची मर्यादा ठरवा, म्हणजे समोरच्या बाजूची आत्मविश्वासपूर्ण सुरुवात तुम्हाला त्या पलीकडे ओढून नेणार नाही. कुणी अवाजवी आकड्याने सुरुवात केली, तर त्यावरून अर्धं-अर्धं करू नका: कारणं देऊन तुमचा स्वतःचा आकडा सांगा, आणि त्यांचा आकडा सुरुवातीचा बिंदू न मानता एक मत म्हणून घ्या. आणि तुम्ही वारंवार काय सोडून देताय याकडे लक्ष द्या. ते नेहमी तुमचा वेळ किंवा तुमची विश्रांती असेल, तर पुन्हा अर्धं-अर्धं करण्याऐवजी तो पॅटर्न स्पष्टपणे बोलून दाखवणं योग्य ठरेल.