Προσαρμογή

Τι είναι

Προσαρμογή σημαίνει ότι αφήνεις στην άκρη αυτό που θέλεις, για να πάρει η άλλη πλευρά αυτό που θέλει. Είναι στυλ με πολλή συνεργατικότητα και λίγη διεκδίκηση: βοηθάς, συμφωνείς, προσαρμόζεσαι ή ζητάς συγγνώμη, και η σύγκρουση τελειώνει επειδή εσύ το επιτρέπεις. Συχνά αυτό πηγάζει από πραγματική φροντίδα. Προσέχεις τις ανάγκες των άλλων, εκτιμάς την αρμονία, και μια μικρή θυσία σού φαίνεται δίκαιο τίμημα για μια καλή σχέση. Μερικές φορές είναι και πρακτικό: απλώς μπορεί να σε νοιάζει το αποτέλεσμα λιγότερο απ’ ό,τι την άλλη πλευρά. Όταν η προσαρμογή είναι το πρώτο σου ένστικτο, συχνά είσαι το άτομο στο οποίο στηρίζονται η παρέα, η οικογένεια ή η ομάδα, και συνήθως το πρώτο που θα επανορθώσει μετά από μια διαφωνία.

Πώς ακούγεται

• Εντάξει, ας γίνει όπως το θέλεις.
• Κανένα πρόβλημα, το αναλαμβάνω εγώ.
• Έχεις δίκιο, έπρεπε να το είχα σκεφτεί.

Πού βοηθά

Η προσαρμογή είναι η σωστή επιλογή όταν το θέμα μετράει πολύ περισσότερο για την άλλη πλευρά απ’ ό,τι για σένα. Τότε η υποχώρηση σού κοστίζει λίγο και της δίνει πολλά. Είναι σοφή επιλογή και όταν καταλαβαίνεις ότι κάνεις λάθος: μια γρήγορη παραδοχή κερδίζει περισσότερο σεβασμό από την υπεράσπιση μιας αδύναμης θέσης. Χτίζει καλή θέληση στην οποία μπορείς να βασιστείς αργότερα, και κρατά τις σχέσεις ζεστές μέσα από μικρές διαφωνίες που αλλιώς θα τις φθείρανε. Όταν ένα άτομο είναι αναστατωμένο, μια γενναιόδωρη αντίδραση μπορεί να ρίξει τους τόνους πιο γρήγορα από οποιοδήποτε επιχείρημα. Οι οικογένειες, οι φιλίες και οι ομάδες στηρίζονται σε ανθρώπους που ξέρουν να υποχωρούν πού και πού.

Τι σου κοστίζει

Αν υποχωρείς κάθε φορά, οι δικές σου ανάγκες εξαφανίζονται αθόρυβα. Ο κόσμος μπορεί να σταματήσει να σε ρωτά τι θέλεις, αφού πάντα δείχνει να σου κάνει οτιδήποτε. Από κάτω μπορεί να μαζεύεται πικρία, και μπορεί να νιώθεις κούραση ή ότι σε παραβλέπουν, χωρίς να μπορείς να δείξεις τη στιγμή που κάτι στράβωσε. Ορισμένα άτομα θα το εκμεταλλευτούν, ξέροντας ότι λίγες ενοχές ή λίγη κολακεία αρκούν για ένα ναι. Οι ιδέες σου μπορεί να μη φτάσουν ποτέ στο τραπέζι, και αυτό είναι απώλεια συνολικά, όχι μόνο για σένα. Και όταν τελικά αντιδράσεις, μπορεί να ξαφνιαστούν, γιατί δεν ήξεραν ποτέ ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.

Πώς να το διευρύνεις

Κάνε μια παύση πριν πεις ναι. Αν πεις ότι θα το κοιτάξεις και θα επανέλθεις, κερδίζεις χρόνο να αναρωτηθείς αν το θέλεις πραγματικά. Εξασκήσου σε μικρές, ειλικρινείς προτιμήσεις: όταν σε ρωτούν πού να φάτε, πρότεινε ένα μέρος αντί να πεις ότι σου είναι αδιάφορο. Μάθε έναν ευγενικό αλλά καθαρό τρόπο να αρνείσαι, όπως να πεις ότι αυτή τη φορά δεν μπορείς αλλά εύχεσαι να πάει καλά, και χρησιμοποίησέ τον χωρίς μεγάλες εξηγήσεις. Όταν υποχωρείς, πες το ως επιλογή, για παράδειγμα ότι χαίρεσαι να γίνει αυτή τη φορά όπως θέλει η άλλη πλευρά, ώστε να γίνει αντιληπτό και να σου ανταποδοθεί. Και κράτα νοερά λογαριασμό: αν δεν έρχεται ποτέ η σειρά των δικών σου αναγκών, ήρθε η ώρα να τη ζητήσεις.