जुळवून घेणं

ही शैली काय आहे

जुळवून घेणं म्हणजे समोरच्या व्यक्तीला हवं ते मिळावं म्हणून तुम्हाला हवं ते बाजूला ठेवणं. ही शैली सहकार्यशील आहे पण फारशी ठाम नाही: तुम्ही मदत करता, होकार देता, जुळवून घेता किंवा माफी मागता, आणि तुम्ही वाद संपू देता म्हणून तो संपतो. यामागे अनेकदा खरी काळजी असते. इतरांना काय हवं ते तुमच्या लक्षात येतं, तुम्हाला सलोखा महत्त्वाचा वाटतो, आणि चांगल्या नात्यासाठी छोटासा त्याग ही वाजवी किंमत वाटते. कधी कधी हे व्यवहार्यही असतं: निकालाची तुम्हाला त्यांच्याइतकी पर्वा नसते. जे लोक आधी जुळवून घेण्याकडे वळतात, त्यांच्यावरच अनेकदा इतर लोक अवलंबून असतात, आणि मतभेदानंतर नातं सावरायला तेच सगळ्यात आधी पुढे येतात.

बोलण्यात कशी दिसते

• चालेल, तुमच्या पद्धतीने करूया.
• काही हरकत नाही, ते मी बघून घेईन.
• तुमचं बरोबर आहे, मी याचा विचार करायला हवा होता.

कुठे उपयोगी पडते

एखादा मुद्दा तुमच्यापेक्षा समोरच्या व्यक्तीसाठी कितीतरी जास्त महत्त्वाचा असतो, तेव्हा जुळवून घेणं योग्य ठरतं. अशा वेळी माघार घेतल्याने तुमचं फारसं काही जात नाही आणि त्यांना खूप काही मिळतं. आपली चूक आहे हे लक्षात आल्यावरही ते शहाणपणाचं असतं: कमकुवत भूमिकेचा बचाव करण्यापेक्षा पटकन मान्य केल्याने जास्त आदर मिळतो. यातून सद्भावना तयार होते जिचा नंतर उपयोग होतो, आणि ज्या छोट्या मतभेदांनी नाती झिजली असती, त्यांच्यातूनही नात्यांतली ऊब टिकून राहते. कुणी नाराज असताना, उदार प्रतिसादाने कोणत्याही युक्तिवादापेक्षा लवकर वातावरण निवळतं. कुटुंबं, मैत्री आणि टीम्स टिकतात त्या कधी कधी माघार घ्यायला तयार असणाऱ्या लोकांमुळेच.

तुम्हाला काय किंमत मोजावी लागते

तुम्ही प्रत्येक वेळी माघार घेतली, तर तुमच्या स्वतःच्या गरजा हळूहळू दिसेनाशा होतात. इतर लोक तुम्हाला काय हवं ते विचारणंच बंद करू शकतात, कारण तुम्हाला काहीही चालतं असंच दिसतं. आतल्या आत नाराजी साचू शकते, आणि नेमकं कुठे बिनसलं ते सांगता न येता तुम्हाला थकवा येऊ शकतो किंवा दुर्लक्षित झाल्यासारखं वाटू शकतं. काही लोक याचा गैरफायदा घेतील, कारण थोडा अपराधीपणा जागवला किंवा थोडी खुशामत केली की होकार मिळतो हे त्यांना माहीत असतं. तुमच्या कल्पना कधी चर्चेपर्यंत पोहोचतच नाहीत, आणि हे फक्त तुमचंच नाही तर सगळ्यांचंच नुकसान आहे. आणि शेवटी जेव्हा तुम्ही विरोध करता, तेव्हा लोकांना आश्चर्य वाटू शकतं, कारण काहीतरी चुकतंय हे त्यांना कधी कळलंच नव्हतं.

आवाका कसा वाढवायचा

होकार देण्याआधी थांबा. तुम्ही बघून नंतर कळवाल असं सांगितलं, तर तुम्हाला खरंच तसं करायचं आहे का, हे स्वतःला विचारायला वेळ मिळतो. छोट्या, प्रामाणिक आवडीनिवडी सांगण्याचा सराव करा: कुठे जेवायला जायचं असं कुणी विचारलं, तर काहीही चालेल म्हणण्याऐवजी एखाद्या ठिकाणाचं नाव सांगा. नकार देण्याची एक प्रेमळ पण स्पष्ट पद्धत शिका, जसं या वेळी जमणार नाही पण सगळं छान पार पडो असं सांगणं, आणि लांबलचक स्पष्टीकरण न देता ती वापरा. जेव्हा तुम्ही माघार घेता, तेव्हा ती तुमची निवड आहे हे सांगा, उदाहरणार्थ या वेळी त्यांच्या पद्धतीने करायला तुम्हाला आनंद आहे असं, म्हणजे ते लक्षात येईल आणि कधीतरी त्याची परतफेड होईल. आणि मनातल्या मनात हिशोब ठेवा: तुमच्या स्वतःच्या गरजांना कधीच पाळी मिळत नसेल, तर ती मागण्याची वेळ आली आहे.