ਸਿਹਰਾ-ਚੋਰ

ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਰੀਕਾ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਹਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਚੰਗੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਬੱਝੇ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਅਕਸ ਇੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹ-ਦਿਲੇ ਸਾਥੀ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ ਰਹੇ। ਇਹ ਕੰਮ “ਅਸੀਂ” ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ: ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਚਾਰ ਟੀਮ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਗ਼ਲਤੀ ਸਭ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਹਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਿ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ, ਛੋਟੀ ਸੋਚ ਵਰਗੀ ਲੱਗਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ। ਸਾਰਾ ਸਮਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਵੱਈਆ ਨਿੱਘਾ ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਨਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਤਰਾਜ਼ ਕਰਨਾ ਮਾਹੌਲ ਵਿਗਾੜਨ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਇਸ ਲਈ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਦੂਜਿਆਂ ਸਾਹਮਣੇ “ਅਸੀਂ” ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇਣੀ ਔਖੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗਵਾਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਤੀਜੇ ਨਾਲੋਂ ਸਿਹਰੇ ਦੀ ਵੱਧ ਪਰਵਾਹ ਦਿਸੇ।

ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੋਲ

• ਇਸ ਵਾਰ ਟੀਮ ਨੇ ਕਮਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ’ਤੇ ਬੜਾ ਮਾਣ ਹੈ।
• ਕਿਸ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ, ਇਸ ’ਤੇ ਨਾ ਅਟਕੀਏ। ਅਸਲ ਗੱਲ ਨਤੀਜਾ ਹੈ।
• ਹਾਂ, ਇਹੀ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ। ਬਿਲਕੁਲ ਸਹਿਮਤ ਹਾਂ।

ਕੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਖ਼ਾਸ ਅਤੇ ਪਰਖੇ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲੇ ਤੱਥ ਉਨ੍ਹਾਂ ’ਤੇ ਅਸਰ ਕਰਦੇ ਹਨ: ਜਿਸ ਤਾਰੀਖ਼ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਡਰਾਫ਼ਟ ਭੇਜਿਆ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਂ ਵਾਲੀ ਫ਼ਾਈਲ, ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਗਵਾਹ। ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਸਾਦੇ, ਦੋਸਤਾਨਾ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੋ, ਇਲਜ਼ਾਮ ਲਾਏ ਬਿਨਾਂ। ਫਿਰ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੋ ਜਿਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਸਿਰਫ਼ ਉਸੇ ਕੋਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਕੰਮ ਆਪ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਖ਼ਾਸ ਅੰਕੜਾ ਕਿਵੇਂ ਕੱਢਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਆਪ ਦੇਣ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰੋ। ਕਈ ਵਾਰੀਆਂ ਤੱਕ ਆਪਣਾ ਲਹਿਜਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਜਿੰਨਾ ਹੀ ਨਿੱਘਾ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਉਸੇ ਖ਼ਾਸ ਵੇਰਵੇ ’ਤੇ ਆਓ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ “ਅਸੀਂ” ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰਿਕਾਰਡ ਕੁਝ ਹੋਰ ਸਟੀਕ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਤੁਸੀਂ ਕਹੋਖ਼ੁਸ਼ੀ ਹੈ ਕਿ ਕੰਮ ਵਧੀਆ ਰਿਹਾ। ਫ਼ੋਰਕਾਸਟ ਮਾਡਲ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਸੀ, 3 ਤਾਰੀਖ਼ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਸੀ। ਅੰਕੜੇ ਕਿਵੇਂ ਬਣੇ, ਇਹ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਲਈ ਮੈਂ ਹਾਜ਼ਰ ਹਾਂ।

ਕੀ ਉਲਟਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ

ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਲਜ਼ਾਮ ਲਾਉਣਾ ਗੱਲ ਵਿਗਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹ-ਦਿਲੀ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਝਗੜਾ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰਨ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਸਿਰ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਧੁੰਦਲੀਆਂ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਹੋਈ, ਟੀਮ ਵਾਲੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੌਖਿਆਂ ਹੀ ਸਮਾ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਗੁੱਸੇ ਹੋਣਾ, ਜਾਂ ਉਦੋਂ ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਨਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਣਾਈ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਹੀ ਰਿਕਾਰਡ ਬਣ ਜਾਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।