श्रेयचोर

त्यांची पद्धत

चांगल्या निकालांचे श्रेय सगळ्यांना दिसेल असे मिळावे, आणि तरीही आपण उदार सहकारी वाटावे, अशी त्यांची इच्छा असते. यासाठी त्यांचे हत्यार असते “आपण” हा शब्द: तुमची कल्पना संघाचा प्रयत्न बनते, चूक सगळ्यांची सामायिक ठरते, आणि कुणी काय केले हे स्पष्ट करण्याचा कोणताही प्रयत्न कोतेपणाचा वाटू लागतो. संपूर्ण वेळ त्यांचे वागणे प्रेमळ आणि मैत्रीपूर्ण असते, त्यामुळे विरोध करणे म्हणजे छान वातावरण बिघडवणे असे वाटते. हे जमते कारण इतरांसमोर “आपण” या शब्दाला आव्हान देणे अवघड असते, आणि निकालापेक्षा श्रेयाचीच जास्त काळजी आहे असे दिसावे, हे फार थोड्यांना आवडते.

त्यांचे नेहमीचे बोल

• यात सगळ्या टीमने मस्त काम केलं. आपल्या सगळ्यांचा खरंच अभिमान वाटतो.
• कुणी काय केलं यात नको अडकूया. महत्त्वाचा आहे तो निकाल.
• बरोबर, मी मघाशी म्हटलं तसंच. अगदी पटलं.

काय कामी येते

नेमकी आणि पडताळता येणारी तथ्ये त्यांना नमते घ्यायला लावतात: तुम्ही मसुदा पाठवला ती तारीख, तुमचे नाव असलेली फाइल, त्या वेळी खोलीत असलेली व्यक्ती. आरोप न करता, सोप्या आणि मैत्रीपूर्ण शब्दांत तुमचा वाटा सांगा. मग असा प्रश्न विचारा ज्याचे उत्तर ते काम प्रत्यक्ष केलेल्या व्यक्तीलाच देता येईल, उदाहरणार्थ एखादा विशिष्ट आकडा कसा काढला, आणि त्याचे उत्तर स्वतः देण्याची तयारी दाखवा. अनेक चालींमध्ये तुमचा सूर त्यांच्याइतकाच प्रेमळ ठेवा आणि त्याच नेमक्या तपशिलाकडे परत येत राहा. श्रेयचोर हे पात्र जेव्हा जेव्हा “आपण” हा शब्द पुढे करते, तेव्हा तेव्हा नोंद आणखी नेमके काहीतरी सांगते.

तुमचे उत्तरसगळं छान झालं याचा आनंद आहे. फोरकास्टचं मॉडेल मी तयार केलं होतं, 3 तारखेला पाठवलं होतं. आकडे कसे काढले ते मी सगळ्यांना समजावून सांगू शकेन.

काय अंगलट येते

चारचौघांत त्यांच्यावर आरोप केल्याने गोष्टी बिघडतात. त्यांचे वागणे शांत आणि उदारच राहते, आणि उलट तुम्हीच त्रास देत आहात असे दिसते. आपल्याकडे दुर्लक्ष झाले, अशासारख्या मोघम तक्रारी संघाच्या कहाणीत सहज विरघळून जातात. चिडणे, किंवा तेव्हा गप्प राहून नंतर तक्रार करणे, यामुळे त्यांनी सांगितलेली आवृत्तीच नोंद बनते.