De Vleier

Hoe de ander te werk gaat

De ander geeft je het gevoel dat niemand zo belangrijk is als jij, en vraagt dan iets. Eerst komt de lof: jij bent de enige die het snapt, ik wist dat ik op je kon rekenen. Direct daarna komt de gunst, zo klein mogelijk gebracht. Soms heeft de Vleier je zelfs al ingeschreven. Het werkt omdat de complimenten goed voelen, en weigeren voelt als het afwijzen van degene die ze gaf. De ander wil weggaan met een ja en een vriendschap die heel blijft, en rekent erop dat jij het warme gevoel beschermt door in te stemmen.

Zo klinkt het

• Jij bent eerlijk gezegd de enige hier die het snapt. Daarom wist ik dat jij zaterdag wel wilde invallen.
• Ik wist dat ik op je kon rekenen. Ik heb je naam er eigenlijk al op gezet.
• O. Ik dacht dat we te hecht waren voor een nee.

Wat werkt

De ander vreest een warm, onverzettelijk nee: eentje dat de gunst afslaat zonder de vriendschap af te slaan. Neem het compliment aan en wijs de gunst dan duidelijk af, in hetzelfde antwoord. Houd die twee in je woorden gescheiden: je mag de ander graag, en je doet het nog steeds niet. Wordt de lof sterker, of doet de ander gekwetst, blijf dan warm en herhaal hetzelfde nee. Kom niet elke keer met nieuwe redenen. Elk nieuw excuus is een probleem dat de Vleier voor je kan oplossen, en een rustige herhaling is dat niet.

Jij zegtLief van je, dank je. Zaterdag kan ik niet invallen. Dat verandert niets aan hoe graag ik met je samenwerk.

Wat averechts werkt

Ja zeggen om de sfeer goed te houden leert de ander dat de methode werkt, en de volgende gunst wordt groter. Kil worden, of de lof nep noemen, bevestigt dat een nee de vriendschap beëindigt, en dat is precies het verhaal dat de Vleier wil vertellen. Lange verontschuldigingen en een lijst met redenen geven iets om tegenin te gaan of op te lossen.