De Ontwijker

Hoe de ander te werk gaat

De ander geeft om je, en dat is precies het probleem. De ander is bang dat een eerlijk nee de relatie beschadigt, dus komt dat nee er nooit. In plaats daarvan krijg je warme, vage beloftes: binnenkort, ik kijk even, we komen er wel uit. De Ontwijker wil het gezellig houden zonder ooit het moeilijke antwoord te geven. Het werkt omdat het allemaal zo vriendelijk gebracht wordt. Aandringen voelt onaardig, en elk zacht uitstel klinkt bijna als een ja. Weken later heb je nog steeds geen antwoord, en opnieuw vragen geeft je het gevoel dat jij de lastige bent.

Zo klinkt het

• Ja, zeker, daar moeten we het over hebben. Alleen is het deze week echt een gekkenhuis.
• Niet boos worden, maar kunnen we dit een andere keer doen?
• Het is geen nee! Het is alleen nog geen ja, dat is alles.

Wat werkt

De ander vreest een grens die vriendelijk wordt vastgehouden en niet beweegt: jij blijft warm, herhaalt je vraag en vult de stilte niet op. Zeg dat de relatie hoe dan ook goed zit, en vraag dan om een duidelijk ja of nee en een datum. Verandert de ander van onderwerp, kom dan op dezelfde vriendelijke toon terug op dezelfde vraag. Stop na je vraag met praten en wacht. Stilte is ongemakkelijk, en de Ontwijker is eraan gewend dat iemand te hulp schiet. Schiet niet te hulp. Maak duidelijk dat een eerlijk nee welkom is.

Jij zegtHet zit hoe dan ook goed tussen ons, beloofd. Maar ik heb wel een duidelijk antwoord nodig: help je me zaterdag met verhuizen, ja of nee?

Wat averechts werkt

Boos worden bevestigt de angst dat eerlijkheid de relatie kost, dus verstopt de ander zich nog verder. De pauze vullen met excuses namens de ander, zoals “Ik weet dat je het druk hebt”, laat de Ontwijker weer vrijuit gaan. “Binnenkort” als antwoord accepteren laat de hele cirkel opnieuw beginnen. Er een preek over gewoontes van maken, maakt de ander verontschuldigend en defensief, en je hebt nog steeds geen antwoord.