روکم‌کن

روش کارش

روکم‌کن می‌خواهد هر داستانی که در جمع تعریف می‌شود، آخرش به داستان او برسد. می‌گذارد حرفتان را تمام کنید، بعد با یک داستان بزرگ‌تر جواب می‌دهد: هفته‌ی بد شما هفته‌ی بدتر او می‌شود، ترفیع شما می‌شود آن وقتی که او دو بخش را با هم اداره می‌کرد. معمولاً با گرمی این کار را می‌کند و اغلب فکر می‌کند دوست‌ها همین‌طور با هم صمیمی می‌شوند. این روش جواب می‌دهد، چون هیچ کاری که می‌کند آشکارا بی‌ادبانه نیست. اعتراض کردن کوچک و حقیر به نظر می‌رسد، پس از خیرش می‌گذرید، و به مرور دیگر اصلاً خبرهایتان را برایش نمی‌برید.

چه می‌گوید

• هفته‌ت سخت بود؟ پس هفته‌ی منو ندیدی. خلاصه، داشتم می‌گفتم.
• ترفیع؟ دمت گرم. یاد اون موقعی افتادم که هم‌زمان دو تا بخش رو می‌گردوندم.
• اوه، منم این رو از سر گذروندم. تازه خیلی بدترشو. می‌خوای یه چیز باورنکردنی بشنوی؟

چه روشی جواب می‌دهد

روکم‌کن وقتی کوتاه می‌آید که این الگو را با گرمی به رویش بیاورید و چند دقیقه‌ای بخواهید که مال خودتان بماند. دوستانه نگهش دارید، چون دشمن شما نیست: بگویید از داستان‌هایش لذت می‌برید، و اینکه الان می‌خواهید داستان خودتان را تمام کنید. وقتی شروع کرد روی دستتان بلند شود، بی‌آنکه صدایتان را بالا ببرید به حرف خودتان برگردید. چیزی را که می‌خواهید با کلمه‌های ساده بخواهید، مثلاً اینکه درباره‌ی خبرتان سؤالی بپرسد. هر چند بار که لازم است، آرام تکرارش کنید. خیلی‌هایشان وقتی کسی این عادت را با مهربانی به رویشان بیاورد متوجهش می‌شوند، و بعضی‌شان به آن می‌خندند.

شما می‌گوییدواقعاً دلم می‌خواد اونو بشنوم. می‌شه اول مال خودمو تموم کنم؟ این یکی برام مهمه، و دوست دارم یه دقیقه فقط مال خودم بمونه.

چه نتیجه‌ی عکس می‌دهد

اگر شما هم روی دست داستانش بلند شوید، مسابقه‌ای شروع می‌شود که هیچ‌کدامتان برنده‌اش نیستید. ساکت شدن و سپردن رشته‌ی کلام به او یاد می‌دهد که این کار اشکالی ندارد. یک جمله‌ی سرد درباره‌ی اینکه همیشه همین کار را می‌کند، مثل حمله به دوستی به نظر می‌رسد، پس صدایش بلندتر و دلخوری‌اش بیشتر می‌شود، و خبر شما باز هم گم می‌شود.